สายลมพัดสะบัดไกวน้ำไหวพลิ้ว คลื่นไปลิ่วเป็นระลอกแล่นหยอกส่าย สร้างริ้วรอยทยอยเลื่อนเคลื่อนยักย้าย มิเคยหน่ายเหนื่อยแรงแข่งกันไป เมื่อเรือล่องท่องชลน้ำล้นแหวก สายน้ำแยกเป็นสองมองสวยใส ดั่งเก็จแก้วแวววาวสกาวไกล เงินยวงไล้แสงลูบจูบนที ยามลมนิ่งพิงน้ำสวยล้ำนัก ผิวน้ำพักผ่อนแรงแห่งวิถี ดูราบเรียบเฉียบขาดเนียนลาดดี รับแสงสีสาดส่องต้องธารา ครั้นปลาผุดมุดดำทำเกิดฟอง ผิวน้ำต้องเป็นตุ่มเกาะกลุ่มหนา แล้วค่อยจางห่างไปให้จืดตา คือลีลาสวยล้ำสายน้ำเริง 15 มิถุนายน 2547
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกสุดเลิฟ
สมาชิกเขียนเยอะ
972
2
