แก้วประเสริฐ
อทิสมานกาย ๑๔
เสียงลมดังหวีดๆหวิวๆแว่วมา พร้อมทั้งมีสายลมพุ่งเข้ามาทางหน้าต่างที่เขาเปิดทิ้งไว้.....
สายลมผ่านเข้ามายังห้องนอน ม่านบังหน้าต่างไหวพลิ้ว ชายหนุ่มซึ่งกำลังนั่งสมาธิพร้อมด้วยสาวอ้อย
ที่กำลังนั่งสมาธิฝึกฝนวิชาที่เขาสอนหล่อนไว้อย่างมุมานะ เขาหันไปมองทางด้านหญิงสาวก็ยิ้ม
ด้วยทราบทางจิตแล้วว่า เจ้าหุ่นทั้งสองคงจะประสบความสำเร็จในงานที่เขาใช้ไปทำเรียบร้อยแล้ว
จึงออกจากสมาธิลืมตาขึ้นภาวนาคาถาที่ร่ำเรียนมา เพื่อคอยการกลับมาของหุ่นทั้งสอง
เขาคิดว่าจะสร้างหุ่นทั้งสองนี้เสียใหม่ด้วยดินที่เขามาต่อร่างมันยังเหลืออีกมากนักพอที่จะพอกทำเป็นรูป