ชีวิตเปรียบเสมือนอารมณ์ หาความแน่นอนมิได้ บางครั้งก็ดี บางครั้งก็เลวอย่างคาดไม่ถึง คุณค่าของมันขึ้นอยู่กับการกระทำ การกระทำที่ขีดเส้นทางเดินแก่ชีวิต สรรพสิ่งจะยังคงหล่อหลอมรวมกับชีวิตซึ่งจะดำเนินอยู่และคงจะดำเนินต่อไป ตราบจนวาระสุดท้ายของมันจะมาถึง
ชีวิตดำเนินไปตามทาง ทางที่บ้างก็มืดมิดบ้างก็อับจน ทางที่มีทั้งอุปสรรคและความสมหวัง ความหวังและจิตวิญญาณยังคงเป็นตัวขับเคลื่อนสำคัญที่ทำให้ชีวิตสามารถดำรงอยู่
มนุษย์เรา บ้างก็ยึดติดกับชีวิต บ้างก็ปล่อยชีวิตให้ดำเนินไปอย่างไร้จุดหมายไร้ความหวัง เปรียบได้กับคนตาบอดที่แม้กระทั่งไม้เท้านำทางยังไม่มี สิ่งเหล่านี้ไยมิใช่บันดาลให้มนุษย์ บางคนรวย
หน้าส่วนตัว
1122
0
0
