เรื่องสั้น นิยาย

ทิ้งเวร

กระต่ายใต้เงาจันทร์


วันแรกที่เข้ามาทำงาน   เพื่อนใหม่ทุกคนพากันอมยิ้ม

คนอะไรวะ   ชื่อ    ทิ้งเวร

ผมก็ย้อนไปว่า    อ้าว    แล้วจะให้ชื่ออุ้มเวรรึไงครับ

ชื่ออย่างนี้  ถ้าไปสมัครงาน  รปภ.คงไม่มีใครกล้ารับ

รู้ครับ  อีกหน่อยจะไปทำงานมูลนิธิวัดแล้ว     ผมชอบ


ก็ไอ้ชื่อนี้ของผมแหละ   ใครๆก็อยากทิ้งเวร    จึงให้ผมเป็นศิราณี  ช่วยตอบปัญหาเพื่อนเสมอ

วันนี้ก็เหมือนกัน     บุญเทียมเดินเข้ามา   หน้าหยิกงอ    ผมเผ้ายุ่งเหยิง


เฮ้ย.....เวร.....บุญเทียมว่า

ไม่ใช่    ทิ้งเวร    ผมตอบ

เออ   ทิ้งเวร   เดือนนี้   ผมเป็นอะไรไม่รู้    ยุ่งทั้งเดือน   เดี๊ยวนั้นเดี๊ยวนี่  แทบจะไม่ได้หายใจ

อ้อ    ตายแล้				
 1370    1    0