เรื่องราวดำเนินมาถึงตอนนี้ .. ดูๆ ก็น่าจะดีใช่ไหมล่ะ? ฉันก็ไม่ทันได้คิดหรอกว่ามันจะดีหรือร้าย .. ก่อนสึนามิจะมา .. สัญญาณมันมาก่อนล่วงหน้านิ๊ดเดียว .. "เมื่อไหร่จะมีใคร .. ใครสักคนที่เป็นของเรา .. เมื่อไหร่จะมีใคร .. ใครสักคนน๊ะ .. ที่รักเรา .. " มาอีกแล้ว .. ฉันเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือ .. ฟ้ายังมืดอยู่เลย .. กี่โมงแล้วเนี่ย .. "ฮาโหล .. " ฉันกรอกเสียงอันงัวเงียลงไปในโนเกีย ถ้าโทรศัพท์มันดีจริง .. คงทำให้เสียงฉันหวานสดใสขึ้นมาได้หรอกน่า .. "พี่ .. ตื่นๆ " เสียงหนุ่มที่ไหนอีกเนี่ย .. ฉันเอาโทรศัพท์ออกห่างจากหู .. ดูเบอร์ .. อ้อ .. เจ้าจิ๊บ .. "