27 สิงหาคม 2554 00:30 น.

......ที่นี่ ต้องมีเธอ......

...


      เธองดงามผ่องใสเหนือใครอื่น
พร้อมหยิบยื่นเวิ้งฝันอันวาบหวาม
เป็นเปลวเพลิงลุกโพลงทุกโมงยาม
อบอวลความอบอุ่นละมุนละไม

      เธอทอดกายนั่งลงอยู่ตรงหน้า
ฉันโอบคว้าร่างระหงอย่างหลงใหล
เธอเชื้อเชิญเต้นรำสำราญใจ
จนฉันเหนื่อยหลับไปนานแสนนาน

      ฉันตื่นเมื่อหัวใจเริ่มไหวสั่น
เธอหายไปกับวันอันพลุ่งพล่าน
บนโลกแห่งความฝันแล้งกันดาร
แห้งเหือดหายสายธารไหลผ่านทาง

      กลับมาเถิด...เธอที่รัก
ฉันจะคอยปกปักอยู่เคียงข้าง
ห้วงเวลานาทีที่บอบบาง
โลกฝ้าฟางแห่งนี้...ต้องมีเธอ