ผมรักนาย(ผู้ชายครับ) 5

Bboy

ก็ต้องอยากรู้แน่อยู่แล้วละ รีบตอบมาสิ เร็วๆ
                                                                   ไม่ต้องรู้หรอก
                                      บอกมาเดี๋ยวนี้ เร็วดิ
                                                                    เซ้าซี้อยู่ได้ น่ารำคาญ
                                                                     คนอะไรวะเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
                                                                     พูดมากไปนอนเลยไป 
                                                                     ไม่ไปจนกว่านายจะบอก
                                      ไม่ไปงั้นฉันไปเอง พูดจบเขาก็จะเดินหนี แต่ผมฉุดแขนเขาไว้ก่อน
                                                      ทำไมพอพูดเรื่องนี้นายต้องหนีด้วย ผมถามและรอคำตอบจากเขาแต่เขาก็เงียบนานมาก 
                                                                    ทำไมต้องหนี 
                                       ฉันไม่ได้หนี 
                                       งั้นทำไมไม่. ผมพูดได้แค่นั้นเขาก็ดึงผมเข้าไปจูบ ผมอึ้งแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร จนเขาผละออกจากตัวผมนั้นแหละ ผมถึงก้มหน้าก้มตาอายเขา
                                                                     นายไม่คิดบ้างหรอว่ามันแปลก 
                                        อะไรแปลกแล้วแปลกทำไม ผมยังก้มหน้าก้มตาตอบอยู่
                                        นายจะว่าไงถ้าฉัน..ฉัน..จ..จะ..เออช่างมันเถอะ ฉันไปนอนแล้วนะ
                                        คุณคิดยังไงกับผมผมเปล่งเสียงที่มันติดอยู่ในลำคอออกมาได้จนสำเร็จ 
                                        ความรู้สึกของคนคนนึงมันยากนะที่จะบอกออกมาได้ ไม่อยากจะสูญเสียสิ่งที่มีอยู่ไป ฉันว่านายอย่ารู้เลยดีกว่า 
                                       ถ้าผมเป็นคนคิดอะไรง่ายๆผมคงคงคิดว่าคุณจะหมายถึงผมแล้วนะเนี๊ย 
                                      ไปนอนได้แล้วชิ้วชิ้ว 
                                      ไม่เอาอย่านอกเรื่องตอบมาตอบมาให้หมด 
                                                                  ตอบอะไรอีก 
                                      ทำไมถึงจูบผม
                                      แค่อยากจูบเฉยๆไม่มีอะไรพิเศษ เขาตอบได้ยังกะว่าการจูบคนคนหนึ่งเป็นเรื่องที่ง่ายมากๆ
                                                                  งั้นหรอแต่คราวหน้าไม่ต้อง ผมไม่ใช่สิ่งของที่ใครจะทำอะไรก็ได้ หลีกผมจะไปนอนแล้ว
                                      แล้วไม่อยากรู้แล้วหรอว่าฉันคิดงัยกับนาย 
                                      อยากรู้ไปก็เท่านั้นยังไงคุณก็ไม่ยอมบอกอยู่ดี
                                      ก็ถูกของนาย
                                      ไปนอนเถอะเก็บแรงไว้ไปเที่ยวกันพรุ่งนี้ นายคงอยู่ที่นี่ได้อีกไม่กี่วัน
                                      จริงสิผมก็ลืมไปเลยพอคิดว่าจะได้ไปจากคุณแล้วรู้สึกดีจริงๆถึงผมจะพูดออกไปอย่างนั้นแต่ผมรู้สึกหวั่นๆใจยังไงไม่รู้
                                                                    ฉันก็รู้สึกดีเหมือนกันที่หมดภาระซะที เขาตอบทำหน้ากวนๆ ไม่รู้ทำไมผมถึงโมโหขนาดนั้นผมรีบหนีเข้าห้องปิดประตูดังปังใหญ่
                                              เช้าวันต่อมา ผมตื่นมาแต่เช้าออกมาจากห้องก็มาเห็นมีใครอยู่ สงสัยเขาจะยังไม่ตื่น อีกไม่กี่วันก็ต้องจากกันแล้วผมควรจะดีใจหรือเสียใจก็ไม่รู้แต่ที่รู้ สภาพจิตใจผมตอนนี้มันย่ำแย่สิ้นดี
                                ตื่นแต่ช้าวเฉียวนะวันนี้ สงสัยฝนจะตกเสียงเขาดังมาจากข้างหลังผม
                                ฝนรองเท้าไปตกใส่ปากคุณดีมั้ย
                                ปากร้ายชะมัด อยากโดนฉันจูบอีกรึไง
                                อย่ามายุ่งกับปากผมจะได้มั้ย
                                ไม่ยุ่งก็ได้กับปากนะแต่ส่วนอื่นไม่ว่าใช่มั้ย
                                ลามกชะมัดเลย ว่าแต่ที่นี่มีหนังสือพิมพ์มั้ยผมอยากดู
                                ดูไปทำไมอ่านก็อ่านไม่ออก
                                ก็อยากดูนี่นา มาถึงจุดนี้ดูเขาทำท่าแปลกๆชอบกล
                                ดูไปทำไมมีแต่ข่าวฆ่าๆแกงๆกันทั้งนั้นแหละฉันว่านายไปอาบน้ำดีกว่า
                                ดูพวกนิตยาสารก็ได้
                                                        ยิ่งไม่ต้องดูใหญ่เลยไร้สาระ ไปอาบน้ำดีกว่าไป
                                                        ยังไม่อยากอาบ ถ้าคุณรีบก็ไปอาบก่อนสิ
                                                        ตามใจ ฉันไปอาบก่อนละ แต่ถ้าอยากอาบด้วยก็เชิญนะ
                                เชิญคุณอาบคนเดียวเถอะ
                                ว้า น่าเสียดาย อุตส่าห์อยากได้ไออุ่นนะเนี๊ยพูดเสร็จเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไป
                                ก๊อกๆๆๆๆมีเสียงเคาะประตูหน้าบ้านดังขึ้น ผมจึงรีบเดินไปเปิดประตู มีผู้หญิงคนนึงยืนอยู่หน้าตาสวยใช้ได้
                                                        อาร์มอยู่มั้ยคะ
                                what II dont know you..you..speakผมพูดออกไปเท่าที่ผมพูดได้ เพราะการเรียนภาษาอังกฤษของผมออกมาแย่มาก
                                where is armเธอถามผมซึ่งผมก็พอเข้าใจที่เขาถามอยู่บ้าง
                                He..เออ..take a bath ผมตอบไปอย่างลังเล
                                                         can you speak japanผมถามอย่างมีความหวังว่าเธฮจะพูดได้
	yes I can สวัสดีคะคุณเป็นเพื่อนอาร์มหรอคะเธอพูดภาษาญี่ปุ่นได้ดีพอๆกับอัมคุง 
                                                         อ้อ ครับผมตอบกลับไป
                                                         ฉันชื่อ แนนยินดีที่ได้รู้จักคะ ว่าแต่คุณชื่ออะไรคะหน้าคุ้นจังผมกำลังจะอ้าปากตอบก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น
                                                          อ้าวแนนเข้ามาก่อนสิ เขาพูดอะไรสักอย่างเป็นภาษาไทยกับผู้หญิงคนนั้น
                                                          ไม่ติดต่อกันบ้างเลยนะ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ข่าวคราวเลยนึกว่าลืมกันซะแล้ว เธอพูดขณะที่เดินตามเขาเข้าไปนั่งโดยไม่สนใจผมเลย
                                                           รู้มั้ยฉันเป็นห่วงเธอแทบแย่นึกว่าเป็นอะไรไม่ติดต่อมาบ้างเลยเธอมองเขาด้วยสายตา.สายตาแบบนี้มัน.ต้องใช่แน่ๆเลย ไม่รู้ทำไมคราวนี้ผมถึงรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา
                                                            ฉันไม่เป็นไรหรอกน่าไม่ต้องเป็นห่วง ว่าแต่นายนะจะยืนอยู่อย่างนั้นไปถึงเมื่อไร่มีอะไรจะทำก็รีบไปทำสิเขาตอบหล่อนด้วยคำพูดที่อ่อนโยน แล้วหันกลับมาพูดภาษาญี่ปุ่นกับผมด้วยน้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตรเอาซะเลย
                                                             จริงสิคะคุณยังไม่บอกชื่อของคุณเลยโธ่ทำมาเป็นพูดตัวเองเห็นอัมแล้วก็รีบไปหาไม่ได้สนใจจะรอเอาคำตอบจากเราสักหน่อย
                                   จุนโนะสึเกะผมตอบห้วนๆแต่น้ำเสียงยังรักษามรรยาทอยู่
                                                               เอ๋ เป็นนักร้องที่ญี่ปุ่นใช่มั้ยคะ เพลงของคุณเพราะมากเลยคะ มิน่าแหละเจอตอนแรกถึงว่าหน้าคุ้นๆ แล้วเป็นไงมาไงถึงามอยู่กับอาร์มได้หละคะ
                                   คุณอาชั้นที่อยู่ญี่ปุ่นเขาฝากไว้นะ พอดีหมอนี่เขาอยากพักร้อนอัมตอบเขาแทนผม
                                                               แหม หน้าตาจุนโนะซังน่ารักเหมือนผู้หญิงเลยนะ น่าอิจฉาชะมัด ผู้ชายญี่ปุ่นหน้าหวานกันดีเขาพูดแล้วหันไปยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับอัม น่าหมั่นไส้ชักทนไม่ไหวไปอาบน้ำดีกว่า
                                                                 งั้นผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคับ ผมพูดแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำอย่ารวดเร็ว ผมแทบไม่มีสมาธิอาบน้ำเพราะสียงหัวเราะของเขาสองคนดังคิกคักกันใหญ่ พอผมออกมาจากห้องน้ำก็เห็นเค้าสองคนคุยกันอยู่
                                                                    แล้วพวกเธอกินข้าวเช้ากันรึยังละ เธอถามอัมที่นั่งอยู่ข้างๆ
                                                                     ยังเลย
                                                                      ออกไปกินอะไรหน่อยมั้ย
                                                                      ไม่ไหวขืนให้หมอนั่นออกไปใครจำได้มีหวังเป็นข่าวใหญ่อีก
                                                                    แล้วบ้านเธอมีอะไรบ้างเดี๋ยวฉันไปทำให้กิน
                                                                        ไม่ต้องหรอกรบกวนเธอเปล่าๆ
                                                                       ไม่เป็นไรรอเดี๋ยวนะ พูดเสร็จแล้วเธอก็หายไปในห้องครัว เหลือผมกับอัมนั่งอยู่สองคน
                                                                      นั่งบื้ออยู่ทำไมละไปช่วยแนนเขาในครัวสิเขาบ่น สีหน้าผมบูดบึ้งทันทีผมลุกขึ้นอย่างกระผวดกระผาด
                                                                          เฮ้ย! ไม่ต้องแล้วขืนไปก็ไปเกะกะเปล่าๆนั่งอยู่นี่แหละ 
                                                                           จะเอายังไงกันแน่วะผมพึมพำอยู่ในปาก คิ้วขมวดเข้าหากัน พร้อมกับนั่งลงบนโซฟาอย่างกระแทกกระทั้น
                                                                         เป็นไรไปอีกละ เขาจับหัวผมแล้วขยี้เบาๆ
                                                                        อย่ามาจับผมสะบัดมือเขาออกไป
                                                                          นายนี่เดาอารมณ์ไม่ถูกเลยแหะ
                                                                           ผมมันคนเอาแต่ใจงี่เง่าอย่างงี้แหละไม่มีใครชอบอยู่แล้วหละ ผมไม่รู้ตัวว่าทำตัวแย่แค่ไหนแต่อารมณ์มันพาไป
                                                                              นี่นายเป็นอะไรของนายกันแน่
                                                                              ก็บอกแล้วไงว่าอย่ามายุ่งผมนั่งหน้าบูดหันหลังให้เขา
                                                                           อาร์มมานี่ทีสิมาหาตะหลิวให้หน่อยได้มั้ย เสียงเธอตะโกนออกมาจากหลังครัว 
                                                                             ได้ๆอัมพูดแล้วก็ลุกขึ้น
                                                                             ฉันจะไปห้องครัวนะ เขาบอกผมแล้วเดินไป ทั้งสองคนหายไปนานพอสมควร ผมรู้สึกอยากรู้อยากเห็นอยากเดินไปดูพวกเขา แต่ก็กลัวเสียฟอร์ม
                                                                               เอาวะทำท่าว่าจะไปเข้าห้องน้ำก็ได้ผมเดินผ่านห้องครัวแล้วเหลือบตามอง
                                                                               ว้าย! เธอกระโจนหลบน้ำมันที่กระเด็นออกจากะทะเข้าไปกอดอัมอย่างจงใจมากมาก ให้ตายเถอะผมชักจะทนไม่ได้ ก็เขาสองคนดูเหมาะสมกันซะจนบรรยากาศรอบๆตัวดูหงอยไปเลย ผมจงใจเตะขวดน้ำที่วางอยู่แถวนั้นให้มันตก พวกเขาสองคนหันหน้ามาในขณะที่กอดกันอยู่
                                                                                โทษทีที่ ขัดจังหวะแต่ห้องนอนก็มีนะหรือชอบโชว์ให้คนอื่นดูด้วย ผมพูดจาร้ายกาจออกไปทั้งที่พวกเขาก็ไม่ได้ผิดอะไรเลย ผู้ชายกับผู้หญิงก็ต้องคู่กันอยู่แล้วไม่ใช่ผู้ชายกับผู้ชาย
                                                                                 ..ผมไม่พูดอะไรแล้วเดินหนีออกมาขณะที่ทั้งสองยังคงอึ้งอยู่ ผมเดินเข้ามาในห้องแล้วเก็บเสื้อผ้าผมคงไม่มีหน้าอยู่ต่อไปอีกแล้วละเล่นด่าเขาขนาดนั้น เนราะอารมณ์งี่เง่าของตัวเองแท้ๆ ทำยังกะหึงเขางั้นแนะทั้งๆที่แค่หึงก็ยังไม่มีสิทธิ ผ่ามไปสิบกว่านาทีผมก็เก็บเสื้อผ้าเสร็จ ก็ได้ยินเสียวเคาะประตูดังขึ้น
                                                                               ก๊อกๆ เปิดเดี๋ยวนี้นะเมื่อกี้นายพูดบ้าอะไร แนนเค้าหนีกลับไปเลย เขาเคาะประตูเสียงดังและรัว
                                                                                  ก็ตามไปง้อสิ ก่อนที่เธอจะหนีไปไกล ผมพูดด้วยอารมณ์ที่เย็นลงแต่ยังไม่ยอมเปิด
                                                                                อย่างี่เง่าน่า เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ เขาเคารประตูและบิดลูกบิดไปมา ผมทนไม่ไหวเลยเดินไปเปิดประตูให้เขาแล้วกลับมาหยิบกระเป๋าเท่าที่หยิบได้
                                                                             แล้วนั่นนายจะไปไหนนะ เขาพูดเมื่อเห็นผมหอบกระเป๋าจะเดินออกนอกห้องแต่เขาก็ขวางไว้แล้วปิดประตูดังปัง
                                                                               ผมจะกลับญี่ปุ่น กรุณาเปิดประตูด้วยเขาไม่ยอมเปิดแล้วเข้ามากระฉากระเป๋าขว้างไปไว้ตรงมุมห้อง
                                                                                   นายเป็นอะไรของนายกันแน่หะ   
                                                                                    เป็นอะไร ผมก็เป็นของผมอย่างนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว  
                                                                                      ทำไมต้องพูดอะไรร้ายกาจอย่านั้นด้วย
                                                                                     ก็อยากพูด คุณไม่พอใจมันก็เรื่องของคุณแต่คุณก็ไม่ต้องห่วงแล้วละเพราะยังไงยังไงวันนี้ผมก็จะไปจากชีวิตคุณแล้วละ ผมพูดพร้อมกับเดินไปที่ประตูแล้วก็โดนเขากระชากกลับมาอย่างแรง
                                                                                       ปล่อย เจ็บนะเว้ยผมร้องและดิ้น                              
                                                                                         เงียบก่อนสิ เขายังจับผมแน่นแต่ผมก็ยังดิ้นอยู่
                                                                                      ปล่อย ไอ้บ้า เจ็บ ผมยังดิ้นไม่หยุด เขาดึงผมเข้าไปจูบ ผมพยามจะร้องออกมาแต่ลิ้นของเขาเข้ามาซอกแซกในปากของผมซะแล้ว ผมดิ้นได้ซักพักก็หยุดเพราะจูบของเขาทำให้ผมไม่มีแรงดิ้นต่อไป จากนั้นเขาก็ผละออกจากปากของผม แล้วจูบตามแก้มและซอกคอเบาๆ ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากหายใจแรงๆข้างเขา 
                                                                                      ปล่อย ผมพยามผลักเขาออกเท่าที่จะทำได้ แต่เขาก็ยังจูบไปทั่วใบหน้าของผม จากนั้นมือข้างหนึ่งของเขาก็เลื่อนเข้ามาในเสื้อของผมพร้อมกับลูบไล้ไปทั่ว แล้วมืออีกขางหนึ่งของเขาก็ค่อยๆรูดซิบกางเกงของผมออก ผมสะบัดเขาหลุดออกจากตัวแล้วก็พยายามเดินหนีแต่เขาก็ดึงผมกลับไปที่เตียงแล้วขึ้นคร่อมผม เขาถอดเสื้อผมออกแล้วจูบไปทั่วบริเวณหน้าอกและท้องจากนั้นก็กลับมาจูบปากผมอีกแล้วก็ค่อยๆถอดกางเกงผมออกเขาลงไปจูบตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงขาอ่อน
                                                                                         อืออพอ..อย่าทำตรงนั้นมันสกปรกปล่อย.. ผมดันหัวเขาออกแต่เขาก็ปลัดมือผมออก
                                                                                           อยู่เฉยๆเถอะน่า 
                                                                                              อือ..อ๊าผมทำอะไรไม่ได้นอกจากเสียงที่มันร้องออกไปอย่างลืมตัว แล้วจากนั้นเราก็