อันสุขใดไหนเท่าเราอิ่มท้อง
สมบัติกองแต่ป่วยไข้ใช่สุขสันต์
โลกสดใสใจดีมีประกัน
ไม่ต้องหวั่นเกรงภัยใครรังแก
เพราะไม่มีสิ่งใดให้เขาปล้น
ต่างยากจนเหมือนกันนั้นของแน่
จึงเห็นใจช่วยเหลือเอื้อดูแล
เกิดมาแต่ร่างกายไม่ผูกพัน
คือนิยามความรักประจักษ์แท้
เหมือนดังแม่รักลูกเฝ้าปลูกขวัญ
ไม่คิดหวังสิ่งใดเป็นรางวัล
แม้ลูกนั้นเป็นอย่างไรใจอาวรณ์
อิสระแห่งหัวใจคลายยึดมั่น
ร่วมสานฝันสิ่งดีดีมีมาก่อน
ชีวิตคนหวังความสุขทุกบทตอน
เฝ้าวิงวอนใขว่คว้าหาทางไป
ได้สมหวังตั้งใจยังไม่พอ
ยังเกิดก่อด้วยพลังมีหวังใหม่
แล้วจะเป็นอย่างนั้นนานเท่าใด
จวบเข้าวัยชรามาไตร่ตรอง
24 สิงหาคม 2550 21:39 น. - comment id 743737
มีความหมายดีนะคะ

24 สิงหาคม 2550 23:17 น. - comment id 743764
เรนแวะมาทักทายนะคะ..

25 สิงหาคม 2550 00:11 น. - comment id 743807
อารีณา สวัสดียามดึก ขอบคุณสำหรับข้อคอมเมนท์นะคะ

25 สิงหาคม 2550 00:12 น. - comment id 743809
เรน........... สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่แวะมาค่ะ

25 สิงหาคม 2550 01:03 น. - comment id 743828
พี่เก็จถะหวา ความสุขบางที่ไม่ใช่วัตถุสิ่งของ ความสุข มันอยู่ในใจ บางทีเราหิว ก็สุขได้เหมือนกันน๊า (¯`°.¸♥♥¯`°ศรรกราหน้าทะเล้น°´¯♥♥¸.°´¯)

25 สิงหาคม 2550 04:23 น. - comment id 743871
ไม่มีรักใดยิ่งใหญ่กว่ารักของแม่ค่ะ...

25 สิงหาคม 2550 10:34 น. - comment id 743971
สวัสดีค่ะพี่เก็จถะหวาเห็นด้วยค่ะ
ไม่มีรักของใครเท่ารักที่พ่อแม่มีให้ลูก
![]()

25 สิงหาคม 2550 14:13 น. - comment id 744026
ศรรกรา........ ถูต้องแล้วครับ..........เย้! white rose และจิตรำพัน รักแม่น้อ พระผู้ให้

26 สิงหาคม 2550 16:14 น. - comment id 744430
รักของแม่จริงแท้แน่นอนค่ะ....
