ฤๅ...รักคือความโศก ปกคลุมโลกทั้งใบอย่างไร้เสียง แตกกิ่งก้านเดียวดายอยู่รายเรียง และมีเพียงรูปเงาความเปล่าดาย โหยหา เรี่ยวแรงปรารถนาอ่อนล้า-หน่าย จมจ่อมจินตนาการบนลานทราย ซึมทราบระเหิดหายในสายกาล บ่มร่ำ เจ็บจองจำย้ำจด-ยิ่งรสหวาน ยิ่งกลับย้อนขมปร่าเพลาจาร นานนับนานซอนทรวงเป็นบ่วงร้อย ฤๅ...รักคือความเศร้า ครอบงำเจ้าแล้วอย่างแผ่วค่อย ทุกขณะใจเต้นใครเร้นรอย ใครรอคอยใครอยู่ไม่รู้แล้ว
31 สิงหาคม 2550 16:21 น. - comment id 747084
มาฟังคำบอกรักจากพี่สาวจ้า......

31 สิงหาคม 2550 16:59 น. - comment id 747096
พุทธองค์ ทรงกล่าวถึง อคติ ทรงดำริ แยกให้เห็น เป็นสี่อย่าง หนึ่งฉันทา คือความรัก พาตาฟาง ความกระจ่าง ถูกบังมิด จิตเอนเอีย

31 สิงหาคม 2550 17:15 น. - comment id 747103
สวัสดีค่ะ พี่สาวคนดี.... ฤา...รักคือความทุกข์ ไร้ความสุข...ระทมจิตขมขืน ทุกเวลาผ่านไป...ใจสะอื้น มิเคยชืน...ชั่วชีวิต...จิตระทม.... ความรักคือความโง่เขลา ? ความรักคือความไว้วางใจ ? ความรักคืออะไร ? ไม่อยากโหยหา และ ไม่ต้องการมันอีกแล้ว บางทีมองข้าม "รัก" เลือกความเข้าใจ แต่ความเป็นไปกลับยิ่งแย่ลง.... เหนื่อยจัง.... คิดถึง...พี่สาวคนดี...

31 สิงหาคม 2550 18:15 น. - comment id 747147
รักร้อยทุกข์ร้อย รักน้อยๆดีกว่าหวัง รักให้แรงพลัง รักพังแรงหมดหดหู่ใจ

1 กันยายน 2550 13:44 น. - comment id 747453
ฉันรู้นะ ว่าฉันคอยใครอยู่ แล้วยังรู้อีกนะว่าเธอคอยใครอยู่ อิอิ

2 กันยายน 2550 01:16 น. - comment id 747639
ฤารัก..คือความเศร้า แม้นเงียบเหงายังเฝ้าหา คิดถึง...ทุกเวลา จะกลับมา...หานวลนาง........ฯ พี่กลับมาแล้วจ๊ะ..คิดถึงน้องหยี..นะคะ..ข่วงนี้งานเยอะมาก..ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ค่ะ..ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ...

2 กันยายน 2550 10:41 น. - comment id 747703
ฉันน้อยเนื้อต่ำใจในชีวิต ถูกลิขิตขีดใจให้ไร้ค่า มีเพียงเพื่อนเป็นสีร้าวของน้ำตา ไม่มีค่าใดใดให้ผูกพัน ... ไขว่คว้าหาเศษเลยความอบอุ่น ไว้ห่อหุ้มในคืนวันอันหนาวร้าย กลบน้ำตาที่ท่วมท้นล้นหัวใจ แต่สุดท้ายคือผ่านไปในเส้นทาง ... เหมือนทุกครั้งทุกคนที่พ้นผ่าน ทิ้งเพียงรอยร้าวรานความหวานไหว - บาดแผล- - ริ้วรอย- - ฝันร้าย - เฝ้าทุบตี เฆี่ยนใจให้ยับเยิน ... กอบเก็บชิ้นส่วนใจที่ไร้ค่า รินน้ำตารดลงในหัวใจฉัน คนไร้ค่าที่ตามหาความผูกพัน มีเพียงฝันที่มืดบอดตลอดกาล.....
.. นอนซมเพราะพิษไข้มาหลายวัน.. คุณส่งใจมาให้บ้างรึเปล่า...
..

2 กันยายน 2550 10:50 น. - comment id 747704
ลืมบอกไปว่างานคุณสวย อ่านแล้วมีความสุข.. ไม่โศกเลยสักนิด.. ร้าวหนาวราวหนามใช่ ...ความเศร้า เร้น ฉาย และคืนเข้าซ่อนเงาสงบ วูบวับจับใจไหวกระทบ ผ่านยิ้มอันบรรจบ สบแววตา เธอรักงามเศร้านั้น ฉันก็รัก พิเศษเฉพาะนัก ตระหนักว่า ยิ่งปีติยินดีกว่ามีมา เมื่อถึงกาลพบหน้า อีกคราครั้ง ...ประกาย ปรัชญา../

4 กันยายน 2550 10:54 น. - comment id 748857
น้องรี
ขอบคุณนะที่มารับฟัง ดีจัง
คุณกวีธรรม/สายธารธรรม
หากมองให้ถึงความโศกเศร้านั้น
ความรู้สึกมันดื่มด่ำลุ่มลึกกว่าความสุขเป็นไหน ๆ
...กอบเก็บฉันทาคติไว้เต็มเหนี่ยวแล้ว
น้องสาวคนดี
ความรักเหนือคำบรรยาย เนาะ ...ดูแลตัวเองด้วยนะ
คุณเก็จถะหวา
บางครั้งความโหยหาก็เป็นแรงในการขับเคลื่อนชีวิตนะ
น้องกานต์
ใจดวงนั้นเป็นใครกันรู้แล้วหรือ?? บอกพี่บ้างสิ
ฉันคอยเธออยู่ไม่รู้แล้ว
..ว่าไปก็น้อยใจเหมือนกันนะ
พี่ตุ้มจ๋า
คิดถึงค่ะ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
ห่วงใย
ผู้หญิงช่างฝัน
ไม่สบายหายแล้วหรือยัง ดูแลสุขภาพด้วยเป็นห่วงนะ
...ส่งใจไปอยู่เคียงคุณนานแล้ว
เอ! หรือว่าแรงใจที่ส่งไปจะมากเกินจึงทำให้คุณเป็นไข้
.. .. .. .. ..
ขณะเขียนบทนี้ก้ำกึ่งระหว่างความโศกเศร้าความเข้าใจและการรอคอย
ดีใจที่คุณอ่านแล้วมีความสุข อยากให้เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
^ ขอบคุณ ^




17 กันยายน 2550 09:34 น. - comment id 754791
คิดถึงคุณจัง..

18 กันยายน 2550 12:05 น. - comment id 755447
ผู้หญิงช่างฝัน
ที่ใดมีดอกไม้ฉันไม่รู้
ที่ใดมีรักอยู่ไม่รู้ได้
แต่ที่นี่..ตรงนี้..ตรงที่ใจ
มีเธออยู่ข้างในเต็มใจแล้ว
แทนคำ ...คิดถึง





