สุดห้ามใจรัก

นรศิริ

คิดถึงเธอคนไกลอยากไปหา
ก็หวั่นว่าไปถึงจะผิดหวัง
     กลัวเหลือเกินว่าเธอจะชิงชัง
                                                          จึงละล้าละลังและกังวล
                                                                       แต่ถ้าเราไม่ไปใจคงยับ
                                                           ชีพคงดับแดดิ้นดินสิ้นฝน
                                                           อาทิตย์คงมืดมัวทั่วมณฑล
                                                           เดือนคงพ้นวงเวียนจักรวาล
                                                                     ใจเจ้าเอยทำไมอ่อนแอนัก
                                                           มอบให้รักไปหมดน่าสงสาร
                                                           ใยไม่แบ่งครึ่งไปพอประมาณ
                                                           หากเขาไม่ต้องการเจ้าคงตรม
                                                                      คิดถึงเธอคนไกลเกินใจห้าม
                                                            จะไปเยือนคนงามให้สุขสม
                                        เก็บเกี่ยวรักกอปรคิดถึงซึ้งมาชม
                                                             อกพี่คงร้าวระบมหากนางเมิน