_/|_ * เส้นขนานของสองเรานั้น แท้จริงบรรจบกันอยู่เสมอ ! *

รัมณีย์

(กลอนบทนี้ ถ้าอ่านทันทีอาจจะรู้สึกฝืน ๆ
โดยเฉพาะบทแรก  ลองปรับใจ
ลืมเสียงสูงต่ำในกลอนที่เคยอ่าน
แล้วฟังเสียงของคำแทน
คิดว่ากำลังอ่านฉันท์ หรือกาพย์ยานี  ก็ได้
แล้วจะพบว่าอ่านง่ายขึ้น และอาจจะ
พบกับความไพเราะเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่) 
----------------------
 
แม้เราจะมีความคิดที่แตกต่าง
เป็นขอบคั่นกั้นกลางเราสองคน
แม้ทุกอย่างจะอำพรางและสับสน 
เชื่อเถิดดวงกมลเชื่อใจฉัน
 
บนหนทางที่ชื่อว่าเส้นขนาน 
ที่ไม่อาจพบพานได้สักวัน
แต่ฉันขอเป็นคนหนึ่งที่เชื่อมั่น 
ว่าเราอาจพบกันได้เสมอ
เพราะว่าเส้นขนานบนฝั่งฉัน 
แท้คือเส้นเดียวกันกับฝั่งเธอ
ตลอดเวลาต่างบรรจบและพบเจอ 
ฟังดูอาจดังเพ้อเกินเหตุผล
แท้ทุกสิ่งในโลกล้วนหมุนเวียน
เดี๋ยวแปรเปลี่ยนแปรผันกันวกวน
ดำเนินตามจักรวัฎฎ์ทุกแห่งหน
เราสองคนก็มิพ้นจากวิถี
ความคิดเราต่างกันเพียงครึ่งรอบ
อยู่ใต้กรอบโลกทัศน์ที่ตนมี
เพียงเธอก้าวเดินอีกหน่อยนะคนดี
จะพบฉันตรงนี้ดังที่เผย
วงริบบิ้นบิดปลายไวัครึ่งรอบ
คือคำตอบเส้นขนานที่ขานเปรย
กลับมารักกันดังเก่าอย่าเมินเฉย
รักดังเคยเป็นมา นะจอมขวัญ
----------------------

ดูรูปอาจจะไม่ค่อยชัดเจน 
ลองทำเองดีกว่าครับ
หาริบบิ้นหรือตัดกระดาษมาสักเส้นหนึ่ง
แล้วบิดปลายครึ่งรอบ เอาปลายมาต่อกัน
เราจะได้วงริบบินรูปคล้าย ๆ หัวใจ
(จะบิด n+1/2 รอบก็ได้ โดย n=0,1,2,....)
คราวนี้ลองลากเส้นตามขอบด้านหนึ่ง
ของริบบิ้น ไปเรื่อย ๆ  
จะพบกว่าจุดที่เราลากจะมาอยู่อีกด้านหนึ่ง
ที่ขนานกันกับแนวเดิมที่เราลากก่อนหน้า..
 ลองดูนะครับ
----------------------

ขอให้กลอนบทนี้เป็นกำลังใจให้ทุกคน
ที่พบกับความรัก และความแตกต่าง
ความแตกแยก แตกร้าว
ด้วยเหตุใด ๆ ก็ตาม ให้เป็นดังเส้นขนาน 
บางทีเส้นขนานก็อาจจะมีบรรจบกันก็ได้ 
หรือถ้าเรามองดี ๆ ก็จะพบมุมมองดี ๆ 
ที่ทำให้เรายิ้มได้
เราจะมองวงริบบิ้น 
เป็นทางเดินชีวิตของเรา
วันนี้เรามองคนอื่นที่อยู่อีกข้างหนึ่ง 
และคิดเห็นต่อเขาอย่างหนึ่ง
แต่ในวันหนึ่ง เราก็ไปยืนอยู่ตรงนั้น
แล้วมีคนอื่นมามองเราแล้วปฏิบัติ
เช่นเดียวกับที่เราเคยปฏิบัติต่อผู้อื่น
ในช่วงที่เรายังอ่อนประสบการณ์
อีกแง่มุมหนึ่งอาจจะมอง
ในรูปของกฎแห่งกรรม 
ที่เราก่อกรรม สุดท้ายก็จะได้รับวิบาก 
วนเวียนเช่นนี้ 
ประเดี๋ยวได้เสวยสุข (อยู่ขอบด้านหนึ่ง) 
ประเดี๋ยวได้เสวยทุกข์ (อยู่ขอบอีกด้านหนึ่ง)
จนกว่าจะมีปัญญาพัฒนาตน
จนพ้นกฏแห่งกรรมดังกล่าวนี้ได้
ขอมอบรูปวงริบบิ้นรูปหัวใจ 
แทนความรัก ที่มอบให้แก่ผู้อ่านทุกท่าน
( ตอบคำถามบางท่านที่ถามมา
ว่าเหตุใดเสียงจัตวาอยู่วรรคสี่?
....เพราะอยากให้เสียงความรักยาวทวี
ดังวจีนี้พร่ำ กล่าวคำเฉลย... )