ก็ซ่อนเจ็บเหน็บร้าวหนาวทุกที
มาวันนี้นี่ออดอ้อนวอนสงสาร
มันน่าเบื่อเหลือกระไรใช่รำคาญ
ยามรักหวานผ่านพ้นฉันนั้นเมินมอง
เป็นเวรกรรมทำมาแต่ปางไหน
คอยปลอบใจยามเธอช้ำซ้ำหม่นหมอง
ค่าของรักก็กร่อยด้อยสำรอง
และจักต้องเป็นนางฟ้าผู้อารี.
26 เมษายน 2552 20:44 น. - comment id 977447
มิใช่เวรหรือกรรมที่นำชัก เพราะความรักดั่งวาสนาฟ้าลิขิต เป็นดั่งหยาดน้ำค้างน้ำหวานน้ำผึ้งพิษ คือชีวาชีวิตต้องเลือกเอง...

26 เมษายน 2552 21:00 น. - comment id 977460
แม้เป็นเวร ต้องทน คนลำบาก ด้วยว่ามาก หน้าที่ รับผิดชอบ เวรของเรา เบื่อแท้ นะขอบอก รับผิดชอบ ตามกรอบ ด้วยเดินเวร
![]()
แม้เป็นกำ ขอย้ำ แบมือบ้าง ลุงเคยเห็น กำค้าง อย่าล้อเล่น กำแล้วแบ แบบว่า ทุกอย่างเป็น ดุจเฉกเช่น ปล่อยวาง อย่าแต่กำ
เนาะ

26 เมษายน 2552 22:13 น. - comment id 977504
เวรกรรมทำใจให้ฟุ้งซ่าน ทรมานพานพบเธอเศร้าเหงา ต้องคอยปลอบให้เธอได้บรรเทา ก็เชื่อเขาซ้ำซ้ำระกำใจ

26 เมษายน 2552 22:27 น. - comment id 977514
คงเป็นรอยบุญที่หนุนนำ รอยกรรมรอยเกวียนหมุนเปลี่ยนเสมอ ให้เราได้มาเจอะเจอ ดูแลเธอ.และรักกันสมใจปอง.. หรือเปลาหนอ..น้องนางฟ้า

27 เมษายน 2552 09:19 น. - comment id 977613
เป็นไปเถิด โอ้ นางฟ้าอารีย์สวย ถือว่าช่วยคนเคยรักลดศักดิ์ศรี บางมุมมองต้องมองใหม่ให้เห็นดี อาจบางทีคนนี้แหละ..แหมใช่เลย ... มาอ่านกลอน ตัดพ้อ ใคร หรือเปล่า เนี๊ยะ . หากไม่ใช่ก็ขออภัย ครับ คุณ สลักพิณ

27 เมษายน 2552 17:41 น. - comment id 977842
ขอบคุณค่ะพี่พุด โดนใจหนูนางฟ้ามากเลยค่ะ.

27 เมษายน 2552 17:41 น. - comment id 977843
กำแล้ว แบ.....แบแล้วกำ...ใช่รึเปล่าคะคุณลุงแทน

27 เมษายน 2552 17:43 น. - comment id 977846
ใช่เลยค่ะคุณป้ากันนาขา.....อยากใจดีเชื่อเค้าทำไมล่ะ ...เศร้าๆๆๆๆๆๆ

27 เมษายน 2552 17:44 น. - comment id 977848
คงเป็นเช่นนั้นละมังคะพี่ครูพิมขา.....

27 เมษายน 2552 17:45 น. - comment id 977852
หนูนางฟ้าเปล่าตัดพ้อใครค่ะคุณคนกุลา.... แบบว่าอารมณ์มันพาไปอินกับละครที่ดูในยามบ่าย...

27 เมษายน 2552 19:10 น. - comment id 977917
แวะมาทักทายครับ http://www.herethaksin.com/ obama

3 พฤษภาคม 2552 18:20 น. - comment id 980272
ขอบคุณค่ะคุณobama
