ฟ้ามืดพโยมนภประกาศ
(ฟ้า-มืด-พะ-โยม-นะ-ภะ-ประ-กาศ)
วิปลาสทะมึนดำ
(วิ-ปะ-ลาส-ทะ-มึน-ดำ)
เมฆเคลื่อนคละคล้อยระดะระต่ำ
(เมฆ-เคลื่อน-คละ-คล้อย-ระ-ดะ-ระ-ต่ำ)
ดุจซบประกบดิน
(ดุ-จะ-ซบ-ประ-กบ-ดิน)
กลั่นสายละอองทิพยใส
(กลั่น-สาย-ละ-ออง-ทิ-พะ-ยะ-ใส)
บริสุทธิ์ไอก็ไหลริน
(บ-ริ-สุทธิ์-ไอ-ก็-ไหล-ริน)
สู่หล้าพิภพคละชะธนินทร์
(สู่-หล้า-พิ-ภพ-คละ-ชะ-ธะ-นินทร์)
ก็ยะเยือกยะเย็นครัน
(ก็-ยะ-เยือก-ยะ-เย็น-ครัน)
ฉ่ำชื่นกระแสพิรุณหล้า
(ฉ่ำ-ชื่น-กระ-แส-พิ-รุ-ณะ-หล้า)
ละลุป่าพนาวัน
(ละ-ลุ-ป่า-พะ-นา-วัน)
ส่ำสัตว์ก็พาคณะประชัน
(ส่ำ-สัตว์-ก็-พา-คะ-ณะ-ประ-ชัน)
กะจะร้องคะนึงอล
(กะ-จะ-ร้อง-คะ-นึง-อล)
กบเขียดระเริงวรุณทั่ว
(กบ-เขียด-ระ-เริง-วะ-รุ-ณะ-ทั่ว)
ณ สระบัวชเลชล
(ณ-สระ-บัว-ชะ-เล-ชล)
ปูปลาระริกก็จลจล
(ปู-ปลา-ระ-ริก-ก็-จะ-ละ-จล)
คละฝนกระแสธาร
(คะ-ละ-ฝน-กระ-แส-ธาร)
พฤกษ์ไพรวะไหวเพราะพยุพัด
(พฤกษ์-ไพร-วะ-ไหว-เพราะ-พะ-ยุ-พัด)
ตละซัดละลู่อาน
(ตะ-ละ-ซัด-ละ-ลู่-อาน)
โอนอ่อนสิเอนประดุจปาน
(โอน-อ่อน-สิ-เอน-ประ-ดุ-จะ-ปาน)
จะระราบระเรี่ยนอน
(จะ-ระ-ราบ-ระ-เรี่ย-นอน)
ไอดินคละคลุ้งขจรจบ
(ไอ-ดิน-คละ-คลุ้ง-ขะ-จะ-ระ-จบ)
ณ พิภพภราดร
(ณ-พิ-ภพ-ภะ-รา-ดร)
อวลอบกระจายฑิฆมพร
(อวล-อบ-กระ-จาย-ฑิ-ฆะ-มะ-พร)
พรหมโลกธาตรี
(พระ-มะ-โลก-กะ-ธา-ตรี)
ยวนยั่วพระพรหมสยมศักดิ์
(ยวน-ยั่ว-พระ-พรหม-สะ-ยะ-มะ-ศักดิ์)
ธ ตระหนัก ณ นาที
(ธ-ตระ-หนัก-ณ-นา-ที)
หอมใด ฤ กลิ่นพระธรณี
(หอม-ใด-ฤ-กลิ่น-พระ-ธะ-ระ-ณี)
ละสราญวิมานทอง
(ละ-สะ-ราญ-วิ-มาน-ทอง)
ลงง้วนพระแม่ ธ จะเสวย
(ลง-ง้วน-พระ-แม่-ธ-จะ-สะ-เหวย)
พระจะเชยคระไลลอง
(พระ-จะ-เชย-คระ-ไล-ลอง)
องค์พรหม ธ สม ณ ปิติปอง
(องค์-พรหม-ธ-สม-ณ-ปิ-ติ-ปอง)
รสทิพย์ก็คลาไคล
(ระ-สะ-ทิพย์-ก็-คลา-ไคล)
จวบสายวรุณรุจิละหยาด
(จวบ-สาย-วะ-รุณ-รุ-จิ-ละ-หยาด)
ธรรมชาติก็แปรไป
(ธะ-มะ-ชาติ-ก็-แปร-ไป)
สาดแสงสุรีย์สุริยใส
(สาด-แสง-สุ-รีย์-สุ-ริ-ยะ-ใส)
ก็สว่างมิหมองมน
(ก็-สะ-หว่าง-มิ-หมอง-มน)
เรียวรุ้งระเรืองมหศภาพ
(เรียว-รุ้ง-ระ-เรือง-มะ-หะ-ศะ-ภาพ)
ระดะทาบนภาดล
(ระ-ดะ-ทาบ-นะ-ภา-ดล)
ดั่งสายมณีรตนบน
(ดั่ง-สาย-มะ-ณี-ระ-ตะ-นะ-บน)
มฆวานฑิฆัมพร
(มะ-ฆะ-วาน-ฑิ-ฆัม-พร)
เปล่งปลั่งประกายศุภสวัสดิ์
(เปล่ง-ปลั่ง-ประ-กาย-ศุ-ภะ-สะ-หวัด)
สตตรัตน์อลงกรณ์
(สะ-ตะ-รัตน์-อะ-ลง-กรณ์)
เลื่อมลายจรัสสิอรชร
(เลื่อม-ลาย-จะ-หรัส-สิ-อะ-ระ-ชร)
นภสรวงทิวาวัน
(นะ-ภะ-สรวง-ทิ-วา-วัน)
ทำนองฤดูกลพิภพ
(ทำ-นอง-ฤ-ดู-กะ-ละ-พิ-ภพ)
มิสงบคละเคล้ากัน
(มิ-สะ-หงบ-คละ-เคล้า-กัน)
เปลี่ยนแปลงเสมอประดุจผัน
(เปลี่ยน-แปลง-สะ-เหมอ-ประ-ดุ-จะ-ผัน)
ธรรมชาติ ธ ลีลา
(ธะ-มะ-ชาติ-ธ-ลี-ลา)
18 เมษายน 2553 08:30 น. - comment id 1121515
พี่โป้ง... เพราะมากค่ะะะ

18 เมษายน 2553 03:42 น. - comment id 1121539
น้องชายเก่งจังเลยนะคะ ยอดเยี่ยมค่ะ

17 เมษายน 2553 13:26 น. - comment id 1121675

17 เมษายน 2553 14:20 น. - comment id 1121681
ยอดเยี่ยมครับ

17 เมษายน 2553 14:43 น. - comment id 1121685
ธรรมชาติช่วยสร้างสรรค์โลกใบนี้ให้น่าอยู่ ชอบธรรมชาติมากครับ ชื่นชมในความพยายามเขียนฉันท์ ที่บังคับด้วยฉันทลักษณ์อย่างยาก ครับ

17 เมษายน 2553 15:42 น. - comment id 1121699
แต่งฉันท์..ชมธรรมชาติ...ผมว่าคลาสสิคสุด ๆ เลยครับพี่โป้ง

17 เมษายน 2553 20:16 น. - comment id 1121732
อู้วววววว เจ๋งงงงงงง เพราะมากๆเลย เด๋วจะหัดเขียนบ้างล่ะ กรุงเก่าฝนตกเหรอดีใจด้วยนะ

18 เมษายน 2553 09:36 น. - comment id 1121762
เป็นอีกหนึ่งบทกวีที่รื่นไหล เยี่ยมค่ะ
![]()

18 เมษายน 2553 09:42 น. - comment id 1121768
เพราะและมองเห็นภาพด้วยค่ะ เก่งจัง..

18 เมษายน 2553 09:56 น. - comment id 1121771
ดีฮับพี่วิทย์ หายไปนานคิดถึงพี่ชายเสมอ รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
ดีฮับคุณเชิงผาฯ รู้ป่าวว่าชื่อของคุณเหมือนหนังสือนิยายเล่มนึงเลยครับ ผมไม่เคยอ่านหรอกเพราะเล่มหนามาก ความอดทนไม่พอครับ ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมฮับ
ดีฮับหมอธันฯ ขอบคุณฮับที่เข้ามาเยี่ยมชมและให้กำลังใจกันเสมอ
ดีฮับน้องจอมปราชญ์ ขอบคุณครับ รสนิยมผมก็เป็นแบบ classical test ฮับ
ดีฮับม่านแก้ว ขอบคุณที่ชมว่าเพราะนะครับ มีกำลังใจขึ้นเป็นกองเลย
ดีฮับพี่อนงค์นาง ขอบคุณมากฮับ ผมพยายามเรียนรู้และนำเสนอสิ่งใหม่ ๆ ให้กับท่านผู้อ่านฮับ
ดีฮับน้องแกงฯ ขอบคุณมากครับที่แวะมาเยี่ยมชมผลงานพี่ชายคนนี้
ดีฮับแจ้นเอง ขอบคุณที่แวะเข้ามาทักทายบ้านนี้ฮับ

18 เมษายน 2553 10:31 น. - comment id 1121780
บุปผาที่ผลิบานในยามยากย่อมมีค่ากว่าบุปผาใด ๆ ฉันใด บทกวีที่กลั่นออกจากใจประพรมให้เกิดสุนทรียรสในยามฟ้าหม่นแร้นแค้นเช่นนี้ ก็ย่อมมีค่ากว่าบทกวีอีกหลาย ๆ บท ...ฉันเดียวกัน.. ................... สุดยอดมากครับ....ทั้งถ้อยคำ และเนื้อหา แถมยังเขียนคำอ่านให้อ่านได้ถูกจังหวะ จะได้เหมือนกับลีลาของหยาดฝนในหน้า วสันตฤดูจริง ๆ... ( แต่ผมแปลกใจเหลือเกิน ทำไม กวีบทนี้ไม่ได้ขึ้นหน้าหนึ่ง รึว่าไม่ทันกับปัจจุสมัย...........)

18 เมษายน 2553 14:11 น. - comment id 1121807
หวัดดีครับ... เป็นครั้งแรกที่อ่านฉันท์ได้จบทั้งหมดเลยครับ ปกติจะอ่านไป พอเริ่มอ่านไม่ออกแล้วก็จะหยุดครับ ขอบคุณที่มีคำอ่านมาให้ครับ ผมจะลองหัดบ้างครับ..

18 เมษายน 2553 14:43 น. - comment id 1121820
อ่ะ เก่งจัง เห็นป่ะ ปรบมือให้ 5 แปะ อิอิ

18 เมษายน 2553 14:51 น. - comment id 1121821
เยี่ยมยอดเลยครับ

18 เมษายน 2553 15:27 น. - comment id 1121828
มารอบนี้มีคำอ่านให้ด้วย

18 เมษายน 2553 23:11 น. - comment id 1121939

19 เมษายน 2553 10:00 น. - comment id 1121988
แวะมาชมงานดีดีครับสหาย
![]()

19 เมษายน 2553 18:25 น. - comment id 1122091
แอบมาหัดร้องเพลงอยู่ครับ

20 เมษายน 2553 17:48 น. - comment id 1122363
ดีฮับแก้วประภัสสร ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมกันเสมอนะฮับ
![]()
ดีฮับพี่ศรี ขอบคุณมากฮับที่เข้ามาติดตามผลงานกันเสมอมิได้ขาด รักพี่เสมอ
![]()
ดีฮับคุณครูฯ ขอบคุณสำหรับภาพสวย ๆ ฮับ คลายร้อนผ่อนเครียดได้มากเลย
![]()
ดีฮับคุณวิกกี้ฯ ขอบคุณที่อดทนอ่านจนจบนะฮับ และถ้าแต่งเสร็จแล้วอย่าลืมเอามาปันกันอ่านนะฮับ
![]()
ดีฮับฉางน้อย ขอบคุณมากฮับสำหรับการปรบมือให้
![]()
ดีฮับปลายตะวัน ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมชมนะฮับ
![]()
ดีฮับม่านแก้ว(อีกรอบ) แบบว่าอยากให้ผู้อ่านเสพซึ้งถึงแก่นฮับ เลยเขียนคำอ่านให้ด้วยฮับ
![]()
ดีฮับยาแก้ปวด แหม...ไปร่ำสุรากะคุณเชิงผมหิมพานต์มาสินะท่าน เลยมาตาลายในห้องนี้ หุหุ.....
![]()
ดีฮับพี่ป๋องฯ ขอบคุณมากฮับที่เข้ามาให้กำลังใจเสมอ
![]()
ดีฮับพี่ไร่ผาสุกฯ ขอบคุณที่เห็นฉันท์บทนี้มีค่าดังเพลงฮับ

21 เมษายน 2553 13:42 น. - comment id 1122552
เยี่ยม ภาษาไทย ภาษาศิลป์ สวยงามมาก ๆ

22 เมษายน 2553 09:28 น. - comment id 1122729
มาอ่านผลงานค่ะ เก่งมากๆเลย
