เหมือนชีวิตมีนิยามมีความหมาย จุดประกายความฝันคราหวั่นท้อ เมื่อพบแล้ว...คนรัก...ร่วมทักทอ มาเสริมต่อ...ปรารถนายามล้าใจ... "เธอ" เข้ามาเขียนร่างเส้นทางฝัน มีเธอ-ฉัน ร่วมเรียงเดินเคียงใกล้ คล้องแขนวาดภาพฝันอันยาวไกล ฝากฝังไว้...เป็นรอยพาคล้อยตรม... คงเหลือเพียงรอยบางอันร้างไร้ คราหมดใจแยกจากฝากความขม มาปล่อยทิ้งจุดหมายท่ามสายลม ให้รักห่มเหน็บหนาวปวดร้าวราน... ความรักนี้...คงอยู่รับรู้เถิด ยังพริ้งเพริศนานับหากขับขาน เฝ้าเก็บความผูกพันอันตระการ แนบดวงมานเคียงอยู่เพียงผู้เดียว...
17 มกราคม 2554 13:05 น. - comment id 1179917
1

17 มกราคม 2554 13:07 น. - comment id 1179918
เหมือนชีวิตมีนิยามมีความหมาย จุดประกายความฝันคราหวั่นท้อ เมื่อพบแล้ว...คนรัก...ร่วมทักทอ มาเสริมต่อ...ปรารถนายามล้าใจ... ชอบจัง

17 มกราคม 2554 13:22 น. - comment id 1179922
^ ^ ^ ป้าข้างบน ขอบคุณสำหรับกระเป๋าสีชมพูนะคะ ถูกใจมากมายเลยค่ะ ชอบๆๆๆๆๆๆ

17 มกราคม 2554 14:43 น. - comment id 1179927
เฝ้าเก็บความผูกพันอันตระการ แนบดวงมานเคียงอยู่เพียงผู้เดียว... """""""""""""""""""""""""""""""" บาทจบ บาทสุดท้าย บาดใจยิ่ง มาเยี่ยมคร๊าบบบ

17 มกราคม 2554 15:15 น. - comment id 1179929
เพลงเพราะ รับกับบทกลอนดีจังค่ะ ขอฟังอีกรอบ อ่านอีกเที่ยว อิ

17 มกราคม 2554 15:20 น. - comment id 1179930
ฝากบอกป้าข้างบนด้วย ขอบคุณมากได้รับแล้วคือกัน .... ร่องรอยทรงจำที่ยากลบเลือน

17 มกราคม 2554 16:51 น. - comment id 1179934
......... ฉันเข้ามาเขียนร่างเส้นทางฝัน เรามีกันและกันงั้นใช่ไหม แต่ร่องรอยอดีตกรีดทรวงใน แล้วจะเหลืออะไรไว้ให้จำ
..........

17 มกราคม 2554 16:58 น. - comment id 1179935
ร่องรอย ยิ่งคิดถึงยิ่งชัดเจนนะ ว่าไหม

17 มกราคม 2554 17:18 น. - comment id 1179945
ตามกานต์จ๋ามาดูล่องลอยความรักจร้า% 16% สวัสดีแมงกุ๊ดจี่

17 มกราคม 2554 17:36 น. - comment id 1179946
กินไข่

17 มกราคม 2554 23:16 น. - comment id 1179972
สวัสดีครับ คุณแมงกุ๊ดจี่ ขอให้มีกำลังใจครับ

18 มกราคม 2554 14:39 น. - comment id 1180120
ลอยล่อง

18 มกราคม 2554 14:57 น. - comment id 1180123
..หากร่องรอยนี้..ทำให้เราประทับใจ..ก็ควรที่จะเก็บเอาไว้..แต่หากว่า...ทำให้เราไม่สบายใจ..ก็ควรจะปล่อยวาง..อย่านำมาคิดนะคะ.. คิดถึงน้องค่ะ...

19 มกราคม 2554 08:04 น. - comment id 1180237
"ร่องรอย" โดย "แมงกุ๊ดจี่" ความรักนี้...คงอยู่รับรู้เถิด ยังพริ้งเพริศนานับหากขับขาน เฝ้าเก็บความผูกพันอันตระการ แนบดวงมานเคียงอยู่เพียงผู้เดียว... ------------------- ร่องรอยเรา ------------------- ีชีวิตเราล้วนมีนิยามนะ แต่เราจะรู้ทันสำคัญเฉลียว หรือปล่อยปละละเลยทำเฉยเชียว จนยากเกี่ยวรั้งไว้ในแนวทาง เธอเข้ามาหรือไ่ม่ใจดวงเก่า ยังเป็นเราคนนั้นวันกล่าวอ้าง เพียงเราฝากรักไว้ใจบอบบาง จึงอ้างว้างยามรักจำจากจร จะขมชื่นชื่นใจก็ใจเก่า ยังเป็นเราคนนั้นในวันก่อน จะมีใครรักแท้อย่างแน่นอน เมื่อหนาวร้อนเปลี่ยนฝนปนฤดู ความรักนี้...มีเราเฝ้ากำหนด ยังจำจดในห้วงดวงใจอยู่ เก็บมาพรมใจเราเฝ้ารับรู้ แม้เพียงผู้หนึ่งเดียวมิเปลี่ยวดาย ตัวเล็ก ๑๐๑ ๑๙ มกราคม ๒๕๕๔

19 มกราคม 2554 11:07 น. - comment id 1180276
ร่างใหม่สิ ร่างเดิมคงเลอะเทอะ ลบบ่อย คำผิดมาก เนื้อหาไม่ตรงม้างงงงงงงง .คงแก้ร่างไม่ไหว.. โยนทิ้งไปเลย สนไมร่องรอยเดิม....

19 มกราคม 2554 12:32 น. - comment id 1180296
ส่งมาแก้ร่องรอยก่อง

20 มกราคม 2554 00:40 น. - comment id 1180484
ความรักหลุดลอยไปเช่นสายน้ำ ไม่กลับมาไหลซ้ำในที่เก่า ทิ้งแต่รอยแผลลึกอยู่นานเนา ตราบจนเท่าชีวิตจะปลิดปลง ลืมให้สิ้นเสียเถิดเรื่องความหลัง หัวใจพลั้งเยาว์อ่อนตอนไหลหลง สรรพสิ่งไม่จีรังอยู่ยั้งคง ขอโปรดจงไตร่ตรองมองสิ่งดี พึ่งธรรมะเพียงให้ใจสงบ ในสังคมต้องพบเสียงแสงสี ควรมากด้วยอัชฌาสัยและไมตรี เพื่อชีวีเป็นสุขทุกสถานะการ น้องมะกรูด พี่เป็นห่วงนะ

20 มกราคม 2554 12:04 น. - comment id 1180543
ดีจร้า....คุงน้องมะกรูด อืมมมม....อ่านอังนี้... เห็นความมั่นคงแฮะ... ไม่จารคำ ช้ำมาก จนยากไข แต่บ่งไว้ ความนัย ที่ให้แสง เพื่อลบรอย ร่องช้ำ จากคำแพง เพียงยื้อแย่ง ความสุข จากทุกข์คืน บังเกิดความ งามไป ในใจจรด เบิกบานบท สาวน้อย พลอยสดชื่น อันอักษร สะท้อน เป็นกลอนคืน จึงหยิบยื่น เสียงตบ ที่ปรบมือ![]()
ได้รักก็ชื่นแล้ว....เน๊อะ...น้องเน๊อะ...

20 มกราคม 2554 12:47 น. - comment id 1180554
ร่องรอยเส้นตีนกาบนหน้าฉัน ก็เคยฝันว่ามันจะลบหาย จะทำอย่างไรให้ไม่อาย ตีนกาหายจากหน้าแหมน่าดู มีร่องรอยเต็มไปหมด สงสัยหลับลืมไล่กา
