๐มองภาพถ่ายข้างฝาเวลาดึก๐
มองภาพถ่ายข้างฝาเวลาดึก
สุดระทึกวาบในดวงใจฉัน
เป็นของเก่าที่ผ่านคืนวานวัน
ห้อยตรงนั้นแน่แน่วกรอบแก้วบาง
เสียงออดแอดสายลมพัดพรมพลิ้ว
ชวนหวาดหวิวทุกคราริมหน้าต่าง
ยามเมื่อฟ้ากำสรวลร้องครวญคราง
ยิ่งเป็นลางบอกเหตุสื่อเลศนัย
เพราะภาพถ่ายทุ่งข้าวรวงพราวเหลือง
สื่อสารเรื่องชาวนาน้ำตาไหล
เมื่อหนุ่มสาวลูกหลานแห่งบ้านไพร
แรมร้างไกลจากถิ่นแผ่นดินตน
ต่างทำงานปลดเปลื้องในเมืองหลวง
ทิ้งทุ่งรวงสีทองให้หมองหม่น
ด้วยครอบครัวลำบากแสนยากจน
เหลือเพียงคนแก่เฒ่าอยู่เฝ้าคอย
มองภาพถ่ายข้างฝาเวลาดึก
จึงระทึกวาบในดวงใจบ่อย
คล้ายกับแว่วเสียงเพลงวังเวงลอย
ที่เรียงร้อยเรื่องราวของชาวนา!ฯ
อริญชย์
๘/๗/๒๕๕๕
12 กันยายน 2555 20:57 น. - comment id 1243955
ตอนแรกนึกว่าแนวสยอง อ่านไป อ่านมา เป็นว่าเราคิดไปเอง กลอนไพราะดีครับ

12 กันยายน 2555 12:55 น. - comment id 1244026
ภาพทุ่งนา มองแล้วมีความสุขนะคะ

12 กันยายน 2555 22:31 น. - comment id 1244581
น่าจะลองมองข้างหลับภาพบ้างนะ

12 กันยายน 2555 20:23 น. - comment id 1244686
อ่านทีแรกใจหวิวๆค่ะเพราะนี่ก็ดึกพอดี ที่แท้เกี่ยวกับชาวนาท้องนา

15 กันยายน 2555 07:45 น. - comment id 1245408
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมเยือน แสดงความคิดเห็น กลอนบทนี้ แต่งช่วงดึก ตอนแรกว่าจะแต่งแนวผีหักมุม แต่มองบรรยากาศรอบตัวแล้วมันวังเวง ๆ ยังไงชอบกล ก็เลยเปลี่ยนเรื่องซะเลย อิอิ ไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่ แต่ก็คงพอกล้อมแกล้มไปได้เนาะ ทุกท่าน
