เพียงจ้องมองตา ค้นหาความจริง รับรู้ทุกสิ่ง ซ่อนเร้นในใจ ไม่รักไม่ว่า ขออย่าจากไป หลีกลี้หนีไกล โกรธเกลียดกันเลย อย่าหลบตากัน อย่าหวั่นใจไหว อย่ากลัวสิ่งใด ไม่คิดเอื้อนเอ่ย ไม่คิดเรียกร้อง เกี่ยวข้องอย่างเคย ขออย่าเฉยเมย แค่นั้นเป็นพอ.
2 กรกฎาคม 2547 01:07 น. - comment id 292104
* แค่นี้พอหรือ *
ไม่รักไม่ว่า
แต่มาเรียกร้อง
อย่าหลบตาจ้อง
อย่ามาเฉยเมย
อย่าจากไปไหน
อย่าทำนิ่งเฉย
ขอไม่มากเลย
รักเสียเลยเป็นไร
..........
คุณปฌิธาน.. แวะมาทายทักนะคะ หยอกเล่นหน่อยๆ เพื่อเชื่อมสัมพันธ์
แต่งกลอนได้ไพเราะนะคะ ก็เลยยืมคำ
ของคุณมาเล่นคำ กวนไปกวนมาอยู่ในกะทะ
นี่แหละ แล้วค่อยเซย์..ฮัลโลกันใหม่

2 กรกฎาคม 2547 01:55 น. - comment id 292114
ผมเขียนโดยใช้ฉันทลักษณ์ของ วิชชุมมาลาฉันท์ ๘ ครับผม

2 กรกฎาคม 2547 20:46 น. - comment id 292282
ขออย่าเมินเฉย โปรดเผยดวงจิต ด้วยในชีวิต ฉันคิดมีใจ ขออย่าหนีหาย ให้ได้หวั่นไหว ด้วยในหัวใจ เธอไงที่ครอง *-*กลอนแต่งได้ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ ชอบค่ะชอบ*-*
