ท้องนภาเวลาเย็นเป็นสีสด
เจ้าไม่ลดลงเลยเผยความสวย
ลมพัดพาวูบเป็นเย็นระทวย
ช่างเด่นด้วยพฤกษาพาน่าชม
เวลาเย็นหมู่นกวิหกร้อง
ดังกึกก้องร้องเด่นเห็นสุขสม
นกเจ้าเอยบินว่อนร่อนสายลม
ช่างน่าชมนกร้องก้องกังวาล
อีกสักพักสุริยาจักลับขอบฟ้า
หมู่นกกาบินกันพลันขับขาน
เจ้าบินสู่รังเจ้ามิช้านาน
รีบกลับบ้านกลับรังระวังภัย
ม่านละครกลางวันพลันปิดฉาก
ฟ้าเปลี่ยนจากสีสดหมดสดใส
กำมะหยี่สีดำคลุมทันใด
รอวันใหม่ความสดใสใกล้กลับมา