เดินตามฝันบนทางเหว่ว้า
เมื่อมีนํ้าตาซบลงกับแขนฉัน
ไม่เคยอยากมีใครไม่อยากผูกพัน
เดียวดายอยู่แบบนั้นเรื่อยมา
ไม่เห็นว่ามันจะดีตรงไหน
กับการที่มีใครคอยห่วงหา
สักวันเขาทิ้งไปก็คงต้องมีนํ้าตา
ทุ่มเวลาให้ตัวเองดีกว่าให้ใครๆ
ไม่ต้องแคร์ไม่ต้องสน
บนทางมืดมนเดินคนเดียวได้ไม่หวั่นไหว
ไม่มีใครอย่างน้อยมีตัวเราที่ห่วงใย
ไม่เห็นจำเป็นต้องมีใครก็อยู่ได้คนเดียว....