มีคนถามว่า.......ทำไมถึงต้องทน เสียมากมายนัก
ฉันไม่มีคำตอบที่จะให้
เเต่ที่รู้ทุกวันที่ผ่านไป
ก็ยังมีเธอ......ในใจเรื่อยมา
จะเก็บนํ้าตา...เเต่..จะไม่เปลี่ยนใจ ที่จะไม่นึกถึง
เธอ คนหนึ่งที่อยู่ในใจ ให้ค้นหา
จะ...ไม่มีคำพูดว่าเสียเวลา
จะเก็บวันมีค่า...ไว้ในใจ.....
ไม่มีเงื่อนไข...กับความรู้สึกของฉัน
เเม้..กระทั่งหยาดนํ้าตา...จะไม่มีให้เห็น
ฝากมันเอาไว้ที่ .... ปลายฟ้า..เพราะจำเป็น
ไม่อยากให้เธอเห็น.....ว่ามันปวดร้าวเพียงใด...
ก็เเค่....ผู้หญิง...โง่เง่า ช่างฝัน
ไม่เคย...มีค่า...ไม่เคยสำคัญ
เเค่เพ้อเจอ...ให้เธอเห็น ไปวัน..วัน
ไม่มีค่า....สำคัญสำหรับเธอ....
เเต่...จะอดทนให้ได้...เพื่อเก็บเธอไว้...
พอได้เเล้ว..เเอบเก็บใจไม่ให้ร้องให้
คน..ง่าย..ง่าย กลายเป็นฉันเข้าใจไหม
เพราะ..ใจอ่อนไหวเกินไป...ถึงยังไง ใจของคน...ยังทนทาน........
- ------------- -------------------- -------------------- --------------- -------------
29 มกราคม 2548 00:08 น. - comment id 416479
ความรักมีค่าในตัวมันเอง เพียงบรรเลง ตามใฝ่ฝัน และต้องอยู่ที่เขาคนนั้น คิดเหมือนกันเหมือนเราหรือเปล่า ขอให้สมหวังในสิ่งที่ดี

29 มกราคม 2548 12:01 น. - comment id 416559
เพราะเธอเป็นเธอ และฉันเป็นฉัน แม้เราจะต่างกัน แต่เธอสำคัญเสมอ เธออาจจะมองว่าฉันเพ้อเจ้อ แต่รู้ไว้นะเธอ คนๆนี้รักเธอเสมอมา มาแจมด้วยคนนะคะ ขอให้สมหวังค่ะ

29 มกราคม 2548 22:30 น. - comment id 416783
คนบางคนอาจมองว่าเพ้อเจ้อ........... บทกลอนมักมีที่มาเสมอ................

31 มกราคม 2548 22:44 น. - comment id 418017
:} :]
