ทำไมต้องรักคนมีเจ้าของ
ทำไมต้องมองแต่เขา
ทำไมเพ้ออยากมีคำว่าเรา
ทั้งๆที่เขาไม่เคยจะแล
เรามันก็แค่คนธรรมดา
ที่ไม่เคยมีค่าเขาไม่แยแส
ไม่ต้องคิดว่าเขาจะเหลียวแล
มีแต่เราที่แคร์เขาอยู่ข้างเดียว
ทำไมต้องรักคนมีเจ้าของ
เจ็บช้ำน้ำตานองไม่มีใครเหลียว
อยากให้ใครสักคนมายาเยียว
ลบคราบน้ำตาที่เปล่าเปลี่ยวให้ยิ้มได้
อีกครั้ง
19 เมษายน 2548 16:17 น. - comment id 455937
เรื่องความรักมันก็พูดยากอ่ะ ห้ามกันไม่ได้ แวะมาเป็นกำลังใจให้นะ...........

19 เมษายน 2548 20:33 น. - comment id 456105
ช่ายๆเห็นด้วย ความรักพูดยาก เป็นกำลังใจให้นะคะ

19 เมษายน 2548 21:01 น. - comment id 456136
เพราะนะคะ ทิกิ

20 เมษายน 2548 01:01 น. - comment id 456323
ทำไมต้องรักคนมีเจ้าของ ทั้งที่เขานั้นปองดองกันอยู่เสมอ ทำไมต้องรักเพียงแต่แค่ตัวเธอ ทั้งทั้งที่มีคนมาเสนอมอบหัวใจ *-*กลอนแต่งได้ดีค่ะ*-*

21 เมษายน 2548 10:24 น. - comment id 457246
ขอบคุรสำหรับทุกกลังใจค่ะ ขอบคุณพี่ตูนมากที่เป็นกำลังใจอ่านทุกบทกลอนของอ้อยนะค่ะ
