เริ่มแรกที่ได้รู้จัก
ทั้งรักถูกใจหนักหนา
วันคืนผันผ่านนานมา
เรากลับร้างลาเลิกไป
ฉันทำได้แค่เมินเฉย
เมื่อเธอเดินควงคนใหม่
ยิ่งมองก็ยิ่งเจ็บใจ
เมื่อเธอจากไปไม่ลา
วันนี้กลับมาอีกครั้ง
ถ้อยคำหวานหูหนักหนา
บอกว่าที่ไปไม่ลา
เพราะหูตาพร่าบอดไปชั่วคราว
ยังกลัวที่จะต้องเจ็บ
แต่ด้วยใจยังเหน็บหนาว
จึงรับคำขอโทษอีกคราว
เผื่อรักครั้งนี้จะยืดยาวตลอดไป
แต่แล้วไม่เป็นอย่างหวัง
คงพังอีกแล้วใช่ไหม
รักของเธอคงไม่มีสำหรับใคร
กับคนหลายใจอย่างเธอ
ไปแล้วขอให้ไปลับ
อย่ากลับมายื่นข้อเสนอ
จากวันนี้คำหวานเลวๆจากปากเธอ
จะเป็นเพียงภาพเบลอๆ.... ที่ไม่มีค่าควรจดจำ
2 กันยายน 2548 00:05 น. - comment id 510764
โหหหห........ แบบว่าโดนสุดๆๆ อ่าค่า ชอบกลอนนี้มากเลยขอเก็บไว้นะ สุดท้ายงูพิษก็คืองูพิษ ต่อให้มันคิดกลับใจซักกี่หน สัญชาติญานความเลวร้ายในตัวตน บ่งบอกให้มันแว้งกัดคนอยู่เรื่อยไป เหมือนเธอขอโอกาศวันนี้ที่จะกลับมา พร้อมให้สัญญาว่าจะเป็นคนใหม่ คนใจอ่อนอย่างฉันมันก็เลยอภัย ไม่คิดระแวงอะไรกับเรื่องที่ผ่านมา แต่งูพิษยังไงมันก็เป็นงูพิษ มีแต่ความคิดในใจที่ต่ำช้า ทำร้ายหัวใจไม่ต่างอะไรจากที่ผ่านมา และไม่เคยมีคำว่าสัญญาในหัวใจ คนไม่รู้จักบุญคุณคนอย่างเธอ ชาตินี้อย่าได้เจอรักดี-ดีกับเค้าได้ ขอให้เจอคนเลวๆเหมือนกันอยู่ร่ำไป มันถึงจะสาแก่ใจกับความเลวร้ายที่เธอมี แวะมาทักทายค่า แบบว่าโดนนน อิอิ
