วันวานยังหวานอยู่ วันนี้สู้เฝ้ารอคอย
หายไปไร้ร่องรอย สักเล็กน้อยไม่ส่งสาร
รู้ไหมคนรออยู่ ใจหดหู่ทรมาน
ผิดไรใจสะท้าน ปล่อยให้ฉันเฝ้าแต่รอ
นานแล้วแม่แก้วเอ๋ย ใยเจ้าเลยละคำมั่น
วาจาช่างเสกสรร แค่วันวานพลันจางหาย
หมดแล้วความรู้สึก ให้ใจนึกไม่วางวาย
วันนี้ขอสู้ตาย ขอไว้ลายชายชาติเสือ
ทนรอต่อไม่ไหว อดทนไว้ใจสู้สู้
ปวดท้องจนเบี้ยวบู้ โธ่ใครอยู่มันนานจัง
ไม่ไหวจะออกแล้ว ศึกทแก้วมาประดัง
ปิดอยู่แต่เงียบจัง อพิถัง แค่ขัดกลอน
อิอิ.........