ลมหนาวพลิ้วผ่านกายถ่ายไอหนาว
แด่บ่าวสาวคนดีที่ฝั่งฝัน
คงยืนมองจ้องสายแสงแห่งตะวัน
ขอบฟ้านั้นเมื่อไรหนอทอแสงงาม
มิหม่นมัวสีเทาเศร้าโศกขรึม
ดูเซาซึมวังเวงน่าเกรงขาม
วอนตะวันปันสีทองท้องฟ้าคราม
หยิบยื่นความสดใสคืนให้ที
ให้หนุ่มสุขทุกข์สลายพ้นปลายหนาว
และดลสาวแย้มยิ้มอิ่มสุขี
มีความรักถักจริงใจอุ่นไมตรี
ณ ที่นี่ ที่นั่นโอบขวัญรัก.