
นอนกอดฝันนั่งหนาวร้าวดวงจิต
โอ้ชีวิตเวทนาน่าเศร้าหมอง
อยู่เดียวดายไร้คนสนใจมอง
น้ำตานองก่อนนิทราเป็นอาจิณ
ชีวิตนี้เกิดมาน่าอนาถ
ไร้รสชาติดั่งศิลาภูผาหิน
ร้างสวาทขาดรักไว้ยลยิน
ถึงถวิลก็ไร้นางมาข้างกาย
ขอเพียงหวังครั้งหนึ่งคงซึ้งจิต
เสี้ยนชีวิตที่ขัดขวางคงจางหาย
ได้สมสุขมีคู่อยู่สบาย
คอยเคลียกายเฝ้าพนอก็พอใจ ๚ะ๛