ป่านั้นหรือคือมณีมีค่าอนันต์ พงไพรนั้นเราฟันฝ่ามาปกป้อง ไม่ปล่อยให้ผู้ใดมาถางป่าจอง ใครครอบครองสนองตัณหาน่าอายจริง ผืนป่าดงคงไว้ไทยยังอยู่ สัตว์ทั้งหมู่อยู่อาศัยใช้สู่สิง ทั้งชาวไทยได้น้ำใจสดใสจริง ป่าไม่นิ่งชิงความชื้นคืนให้เรา เกิดหมอกเมฆเสกฝนให้หล่นหลั่ง พฤกษ์สะพรั่งหลังฝนหล่นฉ่ำเขา ป่าไม้งามยามมองต้องตาเรา ไม่เงียบเหงาเศร้าใจเมื่อได้เดิน คงเอาไว้ไพรพนาป่าผืนไหน ยั่งยืนให้ไทยทั้งมวลชวนสรรเสริญ ต้องช่วยกันทุกวันไปอย่าได้เมิน เราเพลิดเพลินเจริญใจเมื่อไพรงาม
890
0
0
หน้าส่วนตัว
