ม่านนำตาเริ่มหลั่งไหล
เมื่อจิตใจคิดฟุ้งซ่าน
อยากพ้นผ่านวันวาน
แล้วขับขานทางที่เดิน
ปล่อยมันไหลออกมา
ทางข้างหน้ายังห่างเหิน
ปัญหาต้องเผชิญ
ปาดน้ำตาแล้วฝ่าไป
ปลดปล่อยพันธะเถิด
แล้วทำให้ตัวเองเกิดใหม่
จิตฟุ้งซ่านดับมันไป
เหลือไว้เพียงเสียงเล่าลือ
* คนเรรมันหนีปัญหาตลอดไปไม่ได้หรอก*
17 กรกฎาคม 2551 01:55 น. - comment id 874659
ขอเอาใจช่วยและจะส่งกำลังใจให้เสมอนะคะ

18 กรกฎาคม 2551 12:18 น. - comment id 875079
สู้ ๆ ครับ

20 กรกฎาคม 2551 16:13 น. - comment id 876215
ม่านเปิดสู่สิ่งเศร้าสร้อย ปิดแล้วค่อยปล่อยทิ้งขว้าง หยุดคิดหยุดเส้นทาว หยุดความว้างหยุดเดียวดาย ปลดปล่อยใจ ปล่อยน้ำไร้เส้นสาย ให้สูญสิ้นมลาย ให้สลายไปโดยพลัน สู้นะ ยิ้มสู้กับมันและทิ้งเรื่องเศร้า หยุดจิตอย่าให้ว่างเดียวมันจะตามเราเจอ
