ความเป็นคน ของ คน อยู่หนไหน
เจ้าจึงใช้นัยกวีที่อ่อนหวาน
เอาโทโสถือโอกาสเที่ยวกราดพาล
แผ่ประจานโมหะร้ายในกายตน
คนที่ชื่อ ทักษิณ ชินวัตร
ขึ้นว่าสัตว์ชั่วดีล้วนมีขน
เดียรัจฉานยันทวยเทพล้วนเจ็บตน
เหมือนรวยจนมีปากท้องต้องหิวเป็น
จงรู้ไว้พื้นที่นี้สีขาว
อย่านำคาวป่าวเป็นคำจนดำเหม็น
ให้เกาะกรังลำพังเจ้าทุกเช้าเย็น
ให้พิษเหม็นอย่าเพ่นพ่านเพราะพาลพา
ไม่อยากก้าวเข้าเรื่องการเมืองหรอก
และไม่บอกว่าเป็นกลางอย่างปากกล้า
ข้าเอนเอียงเพียงกายใจไม่ทายท้า
ไม่ต่อว่าไม่ฟาดฟัดถึงศัตรู
เหนืออื่นใดให้ยากเข็ญจะเห็นค่า
ที่อ่านมาด่าชัดชัดช่างขัดหู
อย่างน้อยเจ้าเปิดมุมมองช่วยตรองดู
จะเห็นรู้ในค่ารสแห่งบทกลอน
21 เมษายน 2552 10:00 น. - comment id 974948
กำแพงขาวมักเป็นที่ระบายอารมณ์ของคนโง่

21 เมษายน 2552 10:04 น. - comment id 974951
หากว่าเป็นพื้นที่สีขาวจริง เหตุใดเล่าถึงต้องแปดเปื้อนไปด้วยความโกรธ พื้นที่สีขาว มีไว้ให้คนโง่ระบายอารมณ์เท่านั้นหรือ คุณบอกว่าคุณเป็นคนดี แต่เหตุใดคุณมองคนอื่นว่าชั่วช้ากว่าคุณ มันไม่ยุติธรรมเลยเพราะคนอื่นก็คนเหมือนกัน..

21 เมษายน 2552 13:00 น. - comment id 975011
อ่านกลอนบทสุดท้ายจะเข้าใจ
