นั่งมองดูดวงดาวบนท้องฟ้า
โอ้น้ำตาทำไมเจ้าจึงไหล
ดาวล้อมเดือนเป็นประกายดุจแสงไฟ
แต่หัวใจของเรากลับเศร้าตรม
คิดถึงแม่...คิดถึงพ่อ...คิดถึงบ้าน
จากมานานแสนไกลใจขื่นขม
คิดถึงรักที่เคยได้เชยชม
ฝากสายลมวอนช่วยส่งข่าวที
โอ้แม่จ๋า....นี่สัญญาของลูกรัก
จะประจักษ์ตั้งใจเรียนมิหน่ายหนี
เอาปริญญามาให้แม่ชื่นชีวี
เป็นคนดีของพ่อแม่...ตลอดไป
6 กรกฎาคม 2547 10:24 น. - comment id 293948
กตัญญู คือ สิ่งเดียวที่สัตว์ไม่มีเหมือนมนุษย์

7 กรกฎาคม 2547 00:03 น. - comment id 294260
คว้าให้ได้ปริญญา เพื่ออุราของแม่พ่อ รับประกันท่านคงรอ สุขจริงหนอลูกกับมา *-*คุณพ่อคุณแม่ก็คงคิดถึงคุณเช่นกันค่ะ ขอให้ได้ใบปริญญาสมใจนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ กลอนแต่งได้มากๆๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ*-*

6 กันยายน 2547 17:04 น. - comment id 325440
เอาใบปริญญาไปฝากที่บ้านเร็วๆนะคะ
