ไรไก่
พลิ้วริ้วริ้วสายลมลิ่วคราวดึก
กอไม้คึกสีซอล้อลมหนาว
หญิงช่างฝันนอนเล่นนับเก็จดาว
น้ำค้างพราวสีเงินเพลินใจมอง
เส้นสายหมอกสีหม่นหล่นกระจาย
ลมหนาวกรายหมายมาเข้าแทรกซ้อน
ยะเยือกเย็นเหน็บหนาวใจสั่นคลอน
ห้วงสะท้อนอ่อนไหวใครสักคน
กลางเงาเพ็ญเด่นดาวลมหนาวโบก
กลิ่นดอกโศกโยกเคล้าเย้ากมล
ปลุกชีวิตสับสนคมอารมณ์
ให้ตรองตรมแตกกอช่อน้ำตา
ลอยละล่องท่องแผ่นฟ้านภากว้าง
คล้ายอ้างว้างคร่ำครวญคะนึงหา
ดอกคิดถึงดอกรักดอกศรัทธา
เศร้าวิญญาหว้าเหว่เห่อาดูร
ใจยังคอยลอยวนคนเคยรัก
เจ็บปวดนักรักแปรเปลี่ยนเป็นศูนย์
ทั้งที่ใจใยรักกับเกื้อกูร์
ดังเพื่อนหนุนจุนเจือเอื้อหากัน
ปล่อยลอยลมซมซานพาลใจแป