หวลคืนมาได้ไหมอย่าใจน้อย รู้คนคอยมันเปลี่ยวในจนใจหาย ยามที่ลมมาอ้อนติดประชิดกาย เหมือนว่าสายสวาทเร้าเข้าถึงทรวง เธอแอบเผยความนัยสายลมสวาท ที่นวยนาดอยู่ทั่วทิศด้วยสิทธิ์หวง สาธยายร่ายเน้นเซ่นบำบวง รักอย่าลวงเล่นแง่แปรนักเลย ถึงยามนี้มีเสียงลมพรมข้างหู เหมือนยอดชู้มาสู่ขวัญสลัญเผย ให้รีบเร่งมาพลันอย่ากระนั้นเลย ด้วยทรามเชยนั้นหวั่นไหว...ใคร่วิงวอน จึงบอกลมฝากไปให้หวลกลับ และจงรับคำอาลัยสู่สายสมร หากเพราะเรานั้นต่างกันฐานันดร บรรจถรณ์จึงเพียงฝัน...ฉันและเธอ... ...แบบว่า