เจ้านกน้อยทำรังแต่พอตัว ไม่ปวดหัวพออยู่ดูเหมาะสม ทำใหญ่มากยากเกินมิเพลินชม พาให้จมเพราะหนักหากฝนมา เหมือนมนุษย์สุดอยากตรากตรำสู้ แม้มีอยู่เหมือนพร่องต้องเสาะหา จึงไม่มีวันพอต่อชีวา อนิจจาอยู่ได้ไม่นานวัน สิ่งที่หามาได้ใช้มิหมด แม้คิดคดขวนขวายด้วยความหมั่น โกงเขามาสารพัดมิจัดปัน สิ่งเหล่านั้นไร้ค่าคราวายชนม์ บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๑
1302
4
0
หน้าส่วนตัว
