วัตสดรรอนเล็งเขม็งโกรธ ขุ่นพิโรธโกรธาพญาแร้ง อีกสาง,สาห่ารุมดั่งสุมแลง จำบังแฝงแบ่งเลือดที่เชือดกิน ต้องทนมองผองเพื่อนถูกเฉือนเถือ ถูกเล็มเนื้อล้มราบเป็นซากสิ้น ระรวยลมขมขื่นถูกฝืนกิน ระรินเลือดเผือดภินท์จนสิ้นใจ ไฟโชนตาพร่าเดือดเลือดขึ้นหน้า กวัดเขาคมกล้าขึ้นถาไถ เหมือนกินเหล็กเดือดหลอมแค่ย้อมใจ แล้วอมไฟไปพ่นให้ลนลาน สง่าเดิมเดินดงองค์อุสภ เคยสงบท่วงท่าสง่าขาน มาบัดนี้แลดุจอุสุภกาฬ พฤษภหาญรานสางพญาแร้ง...