วรรธนภิโยกุล
โชคชะตาฟ้าลิขิตชีวิตฉัน
ให้ต้องฝ่าฟันแต่อุปสรรคเช่นนั้นหรือ
เสียทั้งใจหายทั้งเงินจนหมดมือ
นี่หน่ะหรือคือผลตอบแทนที่ทำดี
เงินที่ใครๆเค้าหยิบยืมเอาไปใช้
ตอนเราให้เขาเห็นเราเป็นพระเจ้าเขานบไหว้
ยามทวงเล่าเขาเห็นเราเป็นจัญไร
เงินไม่ได้ซ้ำเสียหน้าที่กล้าทวง
ส่วนตัวเราเค้ากลับมองเป็นตัวถ่วง
ที่คอยหน่วงความเจริญครอบครัวเขา
เรื่องไหนใครจะผิดก็มาคิดว่าเป็นเรา
โถชีวิตนี้ช่างเศร้าน้ำเน่ากว่าในละคร
ก็อาจเคยมีบางช่วงที่พลั้งปาก
ก็ไม่มากไม่มายไม่หนักหนา
ก็แค่พูดสู่กันฟังถึงความจริงที่เป็นมา
ก็ยังโดนกล่าวหาว่าคิดอคติทุกครั้งไป
งั้นแค่หายใจก็คงผิดแล้วใช่ไหม
ถ้ายิ่งนั่งถอนหายใจคงแปลว่าเราคิดริ
878
1
0
หน้าส่วนตัว
