๐ รัศมีสีทองสาดส่องหล้า
เหล่าภมรว่อนฟ้านภาหาว
กลีบเกสรอ่อนช้อยดุจสร้อยดาว
เริงสกาวพราวทุ่งจรุงจินต์
๐ จึงวิญญาณ์ข้าตื่นจากคืนหนาว
มธุรสหยดกราวคราวถวิล
ระบำชื่นตื่นตาจรดฟ้าดิน
ไร้มลทินสิ้นสาปกำซาบใจ
๐ ก้มจุมพิตนิมิตใจหมายครองคู่
ยอดพธูชู้ชื่นชวนหลงใหล
เจ้ากลีบแก้วแวววับประดับใบ
ภมรใจใฝ่ฝันนิรันดร์กาล
๐ จักทอดร่างกางกั้นประจัญรบ
พร้อมสยบขบกัดสะบัดผลาญ
หากใครหมายเด็ดดอมสุมามาลย์
ด้วยวิญญาณสานรักและภักดี
๐ เอกสิทธิ์คิดไปไร้ขอบเขต
ใดดลเหตุเภทภัยปลายวิถี
ดั่งศรหักรากใจวายชีวี
เจ้ามาลีสีสันบานเพื่อใคร
๐ จึงหอมหวลชวนภมรมาร่อนเหยียบ
เป็นทำเนียบเทียบเชิญเพลินไถล
ทั้งวิญญาณ์บูชาเจ้าจอมใจ
เหตุไฉนไยเจ้าให้เขาชม
3 มิถุนายน 2552 14:25 น. - comment id 994152
อิอิ..รำพึงได้อารมณ์จริง ๆ ครับ...เกือบสำลักภิรมย์ซะทีเดียว

3 มิถุนายน 2552 14:31 น. - comment id 994154
สวัสดึค่ะ คุณธาริน บทกลอนไพเราะมากมายค่ะ ภาสุรีย์ชอบมากๆค่ะ ภาสุรีย์ต่อตอบกลอนด้วยได้ไหมคะ อ่านกลอนไพเราะแล้วภาสุรีย์คันไม้คันมืออยากต่อกลอนด้วยมากๆค่ะ

3 มิถุนายน 2552 14:32 น. - comment id 994155
หวัดดีคร๊าบ...จอมปราชญ์แห่งแดนอาคเนย์อย่าสำลักภิรมย์เชียว..รำพึงก็พอมั้ง..เดี๋ยววายปราณ

3 มิถุนายน 2552 14:33 น. - comment id 994157
ด้วยความยินดีคร๊าบ..คุณภาสุรีย์.. อย่าลืมมาต่อน้า....

3 มิถุนายน 2552 15:42 น. - comment id 994185
๐ รัศมีสีทองสาดส่องหล้า
เหล่าภมรว่อนฟ้านภาหาว
กลีบเกสรอ่อนช้อยดุจสร้อยดาว
เริงสกาวพราวทุ่งจรุงจินต์
๐ จึงวิญญาณ์ข้าตื่นจากคืนหนาว
มธุรสหยดกราวคราวถวิล
ระบำชื่นตื่นตาจรดฟ้าดิน
ไร้มลทินสิ้นสาปกำซาบใจ
๐ ก้มจุมพิตนิมิตใจหมายครองคู่
ยอดพธูชู้ชื่นชวนหลงใหล
เจ้ากลีบแก้วแวววับประดับใบ
ภมรใจใฝ่ฝันนิรันดร์กาล
๐ จักทอดร่างกางกั้นประจัญรบ
พร้อมสยบขบกัดสะบัดผลาญ
หากใครหมายเด็ดดอมสุมามาลย์
ด้วยวิญญาณสานรักและภักดี
๐ เอกสิทธิ์คิดไปไร้ขอบเขต
ใดดลเหตุเภทภัยปลายวิถึ
ดั่งศรหักรากใจวายชีวี
เจ้ามาลีสีสันบานเพื่อใคร
๐ จึงหอมหวลชวนภมรมาร่อนเหยียบ
เป็นทำเนียบเทียบเชิญเพลินไถล
ทั้งวิญญาณ์บูชาเจ้าจอมใจ
เหตุไฉนไยเจ้าให้เขาชม
.
.
๐ สุรีย์ศรีสาดแสงส่องท้องฟ้ากว้าง
พราวสะพร่างสร้างศิลป์วิจิตรสม
ธรรมชาตินิรมิตให้ชิดชม
เมื่อสายลมโบยโบกรินกลิ่นสุมาลี
๐ ภุมรินทร์บินว่อนร่อนเวหา
เมื่อถึงคราลมหนาวเคล้าสุรีย์ศรี
หมู่ภมรร่อนเชยชื่นรื่นฤดี
ระริกรี้ที่กอเกยเชยผกา
๐ รสหวานชื่นกลืนกินสิ้นกอหนึ่ง
แสนสุดซึ้ง..ยังถวิล..กลิ่นเสน่หา
ย้ายก่ายกอพะนอพรอดกอดกัลยา
เฝ้าโถมถาหาอีกกอให้พอใจ
๐ เสาวรสแม้นสดชื่นระรื่นจิต
มีภู่มิตรมาเชยชมภิรมย์สมัย
อนิจจาผกาวดีมิหลายใจ
เพียงรอให้ภุมรินทร์มาบินอวล
๐ เหมือนสวรรค์ที่สรรสร้างความต่างเด่น
เกิดมาเป็นเสาวรสหมดสิทธิ์สรวล
ได้แต่โชยโรยกลิ่นหอมพยอมยวน
หวังจะชวน..ผึ้งภู่อบ..ซบสุมาลี
๐ หมดสิทธิเลือกผู้มาเรียงเคียงเขนย
ภุมรินทร์เอ๋ย..เชยแล้วหน่าย..กายใจหนี
ใยตัดพ้อล้อบุหงาผกาวดี
กำซาบซ่าน..หวานแล้วหนี..ตีจากไป
๐ ภิรมย์ปลื้มลืมหมดสิ้นกลิ่นเสาวรส
ความช้อยชดเคยชื่นชมสมใจให้
เปลี่ยนบุปผาผกาอื่นดาษดื่นไป
เหตุไฉน..ใยไม่โทษ..โกรธปีกภมร
.
ร่วมแจมค่ะ 

3 มิถุนายน 2552 17:38 น. - comment id 994226
เขาถึงใจมากๆคะ

3 มิถุนายน 2552 17:41 น. - comment id 994230
ภมรก็ต้องคู่กับเกสร ไม่มีเกสรแล้วภมรจะอยู่อย่างไร

3 มิถุนายน 2552 18:11 น. - comment id 994238
โอ้โห..คุณภาสุรีย์...เฉียบคมสมที่รอคอยไปเลย...อ่ะ...
ให้สามดอกเลย... ขอคุณคร๊าบที่ร่วมแจม....

3 มิถุนายน 2552 18:13 น. - comment id 994239
หวัดดีคร๊าบ..คุณกระป๋องสีชมพู ขอบคุณที่ร่วมทักทาย...อ่ะ..ให้

3 มิถุนายน 2552 18:23 น. - comment id 994243
นั่นอ่ะดิ..คุณยาแก้ปวด ยลละอองเรณูแมงภู่ชื่น สุดหักกลืนฝืนขัดอึดอัดยิ่ง อยากเกาะกิ่งเกี่ยวใบหมายแอบอิง เสียดายจริงกิ่งเปราะอกเดาะเลย.. อิอิ..

3 มิถุนายน 2552 20:04 น. - comment id 994270
มาฟังภมรรำพัด เอ๊ย รำพันค่ะ ดีนะที่คิดถึงสุมามาลย์ มิใช่ เฌอมาลย์

3 มิถุนายน 2552 20:05 น. - comment id 994271
สวัสดีครับ แวะมาอ่านคำรำพึงของหมู่ภมร ครับ

3 มิถุนายน 2552 20:06 น. - comment id 994272
แวะมาอ่านงานครับ

3 มิถุนายน 2552 21:35 น. - comment id 994356
ถ้อยคำช่างคัดสรรค์จริงๆครับ แว่บแรกที่อ่านก็รำพึงในใจ เฮ้ย....ชาตินี้จะแต่งแบบนี้ได้บ้างรึเปล่าว๊า .......

4 มิถุนายน 2552 00:11 น. - comment id 994452
ขอแจมภมรรำพึงด้วยคนนะคะ 000
ทั้งร้อยพันบุปผาชาติ กลิ่นหอม
ยีเย้ายวนภมรยอม แม้ชีพ
คราเคล้าคลึงหานึกถึง ชีพสิ้น
เพียงดมดอมเกลือกกลิ้งกาย ไป่สนสิ้นชีวาฯ
เหมือนนางหนึ่งงามใจ ภมรพี่
นารีรัตน์กัญญาแก้ว ห่อนหา
เพียงยินนามเสนาะโสต หลับฝัน
ผิได้ชมเรียมอาจเหมือน ภมรแม้น ลืมตายฯ.
เอ...ขอเปลี่ยนเป็นพี่รำพึงดีกว่าเนาะ อิอิ..คุณธารินใช้คำที่งดงามชอบค่ะ.

4 มิถุนายน 2552 04:18 น. - comment id 994480
เพิ่งรู้ว่ากวีเอกอยู่ตรงนี้เอง แต่งกลอนได้เพราะจับใจคนอ่านจริง ๆ เลยค่ะ ขอบคุณที่แวะมาทักทายน้องใหม่อย่างฟองคลื่นนะคะ มีอะไรท่านกวีเอกธารินช่วยแนะนำด้วยนะคะ

4 มิถุนายน 2552 17:08 น. - comment id 994755
เฌอมาลย์ก็คิดถึงอ่ะ..ได้ป่ะ..

4 มิถุนายน 2552 17:11 น. - comment id 994758
คุณอรุโณทัย..คุณเอื้ออารมณ์..ขอคุณที่แวะมาทักทาย..อ่ะให้ ขอบคุณ..คุณปักษาวายุ...คุณฟองคลื่น..ที่ชื่นชมผลงาน...ดีใจอ่ะ..อิอิ...

4 มิถุนายน 2552 17:13 น. - comment id 994759
คุณปักษาสวรรค์.. แต่งได้สุดยอดไปเลย...ขอบคุณสำหรับคำชมน้า....
