ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:52 น. - comment id 1073799

 คุณกษิณ 
คลื่นทะเลซัดข้าออกจากฝั่ง
แต่ชีพยังเกาะขอนรอคนที่
จะช่วยหรือทอดทิ้งหากปรานี
วินาทีสุดท้ายไทยตานิค

มาขอแจมด้วยครับ 
.......................................................
คลื่นทะเลเห่กล่อมถนอมขวัญ
ให้ลืมวันฝันค้างหว่างชีวิต
ชี้ความจริงสิ่งหมองคล้องลิขิต
เพียงสักนิดคิดบ้างก่อนร้างลา.....

ขอบคุณพี่ป๋องปุ๋ยค่ะ ที่คอยเป็นกำลังใจ
ให้ปรางอย่างเสมอมาค่ะ

ฉางน้อย

21 มีนาคม 2553 19:22 น. - comment id 1113018

..... ที่ 1 ..........

ครูพิม

21 มีนาคม 2553 19:58 น. - comment id 1113033

ที่ ๒
มาอ่านกลอนเหงาๆ..เพราะๆค่ะ..คุณปราง

สองวันก่อน..ไปทะเล..แต่ไม่ได้ไปเดินริมทะเลเลย..ลมแรง..อีกอย่างก็มัวนั่งทำงานเพลินค่ะ..

สบายดีนะคะ..

กิ่งโศก

21 มีนาคม 2553 20:18 น. - comment id 1113037

มาอ่านงานเพราะๆ ครับ คุณปรางทิพย์

..นกนางนวล ใกล้ๆ ฤดูหนาว แถวบางปู  สถานตากอากาศ จะมีนกนางนวลมาเยือนทุกปี

ธันวันตรี

21 มีนาคม 2553 20:29 น. - comment id 1113039

ทั้งภาพ ทั้งบทกลอน ถ่อยทอดอารมณ์ออกมาได้เยี่ยมครับ อ่านแล้วพาเหงาไปด้วยเลย ^ ^

ลำน้ำน่าน

21 มีนาคม 2553 20:35 น. - comment id 1113042

ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่ชอบทะเล ไม่ทราบเหมือนกันเพราะอะไรครับ ใจลึกๆ จะดื่มด่ำกับป่าไม้ แม่น้ำ และภูเขาเสียมากกว่า  

บทกวีงาม เวลาคนเหงาๆ ไปทะเล เขากล่าวกันว่ามักจะทำให้เศร้ายิ่งกว่าเก่านะครับ

ใจปลายทาง

21 มีนาคม 2553 20:40 น. - comment id 1113052

อ้อมกกลัวทะเล ไม่รู้เป็นงัย กลัวจมน้ำ

ฝันว่าตกน้ำบ่อยๆ แต่ก็เล่นน้ำทะเลบ้าง

ไม่กล้าลงลึกมาก กลัวตาย อิอิ

 สวัสดีพี่ปราง

ฉางน้อย

21 มีนาคม 2553 21:12 น. - comment id 1113064

6......อ้อมไม่ชอบทะเล

แต่ไม่ได้หมายความว่า เกลียดทะเลไร้คลื่นอย่างฉางน้อยใช่ป่ะ  อิอิ

...... เนอะพี่เอ็ม เนอะๆๆ

มินตรา

21 มีนาคม 2553 21:24 น. - comment id 1113071

ใจจริง ก็ไม่ได้อยากจะลืมเขา
แต่เขาบอก..ให้ลืมให้หมด
ทำไงได้..

(มาอ่านกลอนไพเราะก่อนนอนค่ะ)

kasin

21 มีนาคม 2553 21:30 น. - comment id 1113076

คลื่นทะเลซัดข้าออกจากฝั่ง
แต่ชีพยังเกาะขอนรอคนที่
จะช่วยหรือทอดทิ้งหากปรานี
วินาทีสุดท้ายไทยตานิค

มาขอแจมด้วยครับ 

ฉางน้อย

21 มีนาคม 2553 21:33 น. - comment id 1113078

10............

ตัวติ๊ด

21 มีนาคม 2553 22:04 น. - comment id 1113090

เหงาจังเลย

ปาลิน

21 มีนาคม 2553 22:07 น. - comment id 1113091

ปล่อยให้ทะเลเหงาไปก่อนเถอะค่ะ

แต่คุณปรางทิพย์ อย่าเหงาเลยนะคะ

แก้วประเสริฐ

21 มีนาคม 2553 22:12 น. - comment id 1113093

   เขียนได้งดงามมองเห็นภาพเลยครับ เยี่ยม

        แก้วประเสริฐ.

ยาแก้ปวด

22 มีนาคม 2553 00:06 น. - comment id 1113126

หานไปสักพักเด่วก็มาใหม่
แบบคลื่นกระทบฝั่งมิสิ้นสุด

ป๋อง สหายปุถุชน

22 มีนาคม 2553 06:49 น. - comment id 1113152

ชมทะเลเหงาเหงาได้บรรยากาศดีครับ

แอฟ

22 มีนาคม 2553 07:37 น. - comment id 1113161

จุฟๆ พีสาวสบายดีนะคะ คิดถึงจัง 
เรื่องพี่ปติ ไม่มีไรในกอไผ่จริงๆนะ 
ทุกวันนี้ ปิดประตูใจ ลงกลอน
คล้องกุญแจ  ห้ามใครเปิด
นอกจากวุ้นเส้น กิติกานต์  


กาแฟค่ะ ชงเผื่อ 

พจน์รำพัน

22 มีนาคม 2553 07:49 น. - comment id 1113165

  อรุณสวัสดิ์ครับ

อ่านกลอนแล้วก็นึกถึงกลอนประจำตัว
ทะเลเหมือนกัน เอามาแปปงซะเลย  

~ พจน์รำพันพร่ำเพ้อละเมอหงอย
หลงเลื่อนลอยคอยทะเลเสน่หา
แต่นางนวลผวนผินไม่บินมา
ปรารถนาคาใจให้อับจน

พอไปกันได้นะครับ  

ครูกระดาษทราย

22 มีนาคม 2553 08:04 น. - comment id 1113175

ทะเลจ๋า....

อย่าเหงาเลยนะ....

ฉันมาอยู่ข้าง ๆ เธอแล้วไง...

ปาง_สีฝุ่น

22 มีนาคม 2553 08:54 น. - comment id 1113180

สวัสดีครับ..

อ่านแล้วมองเห็นภาพ 
เสมือนหนึ่ง ณ.เบื้องหน้าเลยครับ!..
ชอบครับ บทนี้

ขอร่วมแจมสักบทนะครับ

เคยเขียนไว้นานแล้วครับ..
หากแต่ยังไม่แล้วเสร็จ
ปล่อยปะละเลยไปนานพอควร

ว่า


คือ.ทะเล.ที่สงบ.สยบนิ่ง
บางสิ่ง..สำแดงสวยด้วยน้ำใส
ทว่าเค้นเร้นคลื่นอยู่ภายใน
ขึ้นม้วนตัว..เมื่อไร..ใครรู้ฤา.....ฯฯ


สารภาพเลยว่า ได้แค่บทเดียว...
สบายดีนะครับ.!

เทียนหยด

22 มีนาคม 2553 11:14 น. - comment id 1113218

นี่แหล่ะคือสาเหตุที่ทำให้อ้อยไม่ชอบทะเล

เอาซะเล้ยย...สบายดีนะคะพี่สาว.. 

อารยัน

22 มีนาคม 2553 11:36 น. - comment id 1113226

ภาพทะเลงดงาม และบทกลอนประทับใจครับ

ไหมไทย

22 มีนาคม 2553 12:08 น. - comment id 1113240

ทะเลเหงาแต่คนมิเคยเหงา
เพราะได้เอาคลื่นทะเลมาเห่กล่อม
มีระบำหมู่ปลามารายล้อม
ตะวันอ้อมภูเขาเร้าสายตา

แก้วประภัสสร

22 มีนาคม 2553 12:28 น. - comment id 1113251

มีโปรแกมกับครอบครัวจะไปเล่นน้ำทะเล
ช่วงสงกรานต์กันค่ะพี่ปราง
พี่สบายดีนะคะ คิดถึงค่ะ

(น้ำตาลหวาน)

22 มีนาคม 2553 12:59 น. - comment id 1113260

ปีนี้ยังไม่ได้เห็นน้ำทะเลเลยค่ะ 
เหงาๆน๊อพี่ปราง ...

มวลภมร

22 มีนาคม 2553 15:06 น. - comment id 1113290

เหงาด้วยคน

วิทย์ ศิริ

22 มีนาคม 2553 20:39 น. - comment id 1113350

หากเป็นทะเลทราย  จะยิ่งเหงาและแห้งแล้ง

หากเป็นพายุทราย  ไม่ยิ่งหย่อนกว่าทะเลคลั่ง

หากเป็นทรายในกำมือ   คงนับเม็ดไม่หมดเลย

แวะมาอ่าน คับผม

เช้าทุกวันทำงาน  หากมีเวลายิ้มให้กับตัวเอง

หน้ากระจกเงา.....คงไม่เหงา

หากทะเลเหงา....น่าเป็นทะเลสงบที่น่ารื่นรมย์?  แวะมาเมนต์คับ

แจ็คกี้

22 มีนาคม 2553 22:59 น. - comment id 1113395

อ้าวมาทะเลแถวหัวหินหรือเปล่าเนี่ย ไม่เห็นแวะ
ทักทายที่ลานเบียร์เลย อิอิอิ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:19 น. - comment id 1113409

 ฉางน้อย 

น้องวา เป็นที่ ๑ ในใจพี่ปรางเสมอค่ะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:23 น. - comment id 1113410

 ครูพิม 
ที่ ๒
มาอ่านกลอนเหงาๆ..เพราะๆค่ะ..คุณปราง

สองวันก่อน..ไปทะเล..แต่ไม่ได้ไปเดินริมทะเลเลย..ลมแรง..อีกอย่างก็มัวนั่งทำงานเพลินค่ะ..

สบายดีนะคะ..
.......................................................
ขอบคุณค่ะ ขวัญใจ คนเก่ง อิอิ....

น่าเสียดายนะคะ  ที่ไปถึงทะเลแล้วไม่ลงเดินเล่น
ทะเล สายลม ยามตะวันโพล้เพล้ สวยงามมากค่ะ
ยิ่งได้เดินหรือนั่งมองกับ บางใคร  ให้ความหมาย
และหลายสิ่งหลายอย่างกับเรานะคะ

ช่วงนี้ ทั้งหน้าที่ และสุขภาพ ไม่ค่อยดีเลยค่ะ
ฉะนั้น ทั้งสุขภาพกายและสุขภาพใจ ต้อง
เยียวยาค่ะ
ขอให้ครูพิม สุขสมหวังกับอ้ายคนดีนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:26 น. - comment id 1113411

 คุณกิ่งโศก 
มาอ่านงานเพราะๆ ครับ คุณปรางทิพย์

..นกนางนวล ใกล้ๆ ฤดูหนาว แถวบางปู  
สถานตากอากาศ จะมีนกนางนวลมาเยือนทุกปี
...........................................................
ขอบคุณค่ะ ที่แวะมาให้กำลังใจค่ะ
ที่บางปูหลายปีก่อน  ไปนั่งทานข้าวฟังเพลง
และลีลาศ ค่ะ  นั่งมองนกนางนวล ซึ่งช่วง
หลัง ๆ นี่ มากมายเหลือเกินค่ะ

ยามเหงา ๆ ได้นั่งมองทะเล และนางนวล
ทำให้เข้าใจชีวิตมากขึ้นค่ะ
ขอให้คุณกับหวานใจ สุขสมหวังนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:29 น. - comment id 1113412

 คุณธันวันตรี 
ทั้งภาพ ทั้งบทกลอน ถ่อยทอดอารมณ์
ออกมาได้เยี่ยมครับ อ่านแล้วพาเหงา
ไปด้วยเลย ^ ^
......................................................
ขอบคุณค่ะ ที่แวะมาเหงาด้วยกัน
ยามเดียวดาย แล้วนั่งมองทะเล อิอิ....
ตามประสาคนผิดหวังค่ะ  เลยทำให้ถ่าย
ทอดอารมณ์ออกมาเช่นนี้
ขอให้คุณหมอสุขสมหวังนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:33 น. - comment id 1113413

 คุณลำน้ำน่าน 
ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่ชอบทะเล ไม่ทราบเหมือนกันเพราะอะไรครับ
 ใจลึกๆ จะดื่มด่ำกับป่าไม้ แม่น้ำ และ
ภูเขาเสียมากกว่า  

บทกวีงาม เวลาคนเหงาๆ ไปทะเล เขา
กล่าวกันว่ามักจะทำให้เศร้ายิ่งกว่าเก่านะครับ
...........................................................
ถือว่าเป็นเกียรติแก่ปรางทิพย์มากค่ะ ที่คุณลำน้ำน่าน
กรุณาแวะมาอ่านบทกลอนค่ะ

หลายท่านในบ้านกลอนก็ไม่ค่อยชอบทะเลนัก
แต่หลงใหลในป่าเขา มากกว่า  แต่ตัวปรางเอง
ชื่นชอบธรรมชาติค่ะ ไม่ว่าป่าเขา ทะเล
แม่น้ำ  น้ำตก  อย่างภูกระดึงเนี่ย ไปมา ๒ รอบ
ทุกวันนี้ยังคิดไว้เลยนะคะ ว่าหากมีโอกาสจะ
ไปอีก  แต่ละสถานที่ ให้ความรู้สึกเราต่างกันไปค่ะ
ทะเลยามค่ำ หากอกหัก ทำให้ร้องไห้ยันเช้าเลยค่ะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:37 น. - comment id 1113414

 ใจปลายทาง 
อ้อมกกลัวทะเล ไม่รู้เป็นงัย กลัวจมน้ำ
ฝันว่าตกน้ำบ่อยๆ แต่ก็เล่นน้ำทะเลบ้าง
ไม่กล้าลงลึกมาก กลัวตาย อิอิ

สวัสดีพี่ปราง
.....................................................
สวัสดีค่ะน้องอ้อม....
พี่ปรางเข้าใจความรู้สึกของน้องอ้อมนะคะ
ตัวพี่ปรางเอง ก็เคยจมน้ำสองครั้งในชีวิตค่ะ
แต่เป็นคนที่แปลกอย่าง กลับชอบท่องเที่ยว
ในสถานที่มีน้ำน่ะ  อย่างทะเล ล่องเรือ
น้ำตก ฯลฯ
อย่างไปเกาะสมุย ต้องเอารถลงเรือไปกลางทะเล
ชอบมาก ๆ ชื่นชมวิว ท้องทะเลอันราบเรียบ
ลองไปดูสิคะ   พื้นน้ำเขียว สดใสมาก ๆ
ทำให้ลืมความกลัวไปเลยค่ะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:39 น. - comment id 1113415

 ฉางน้อย 
น้องอ้อมเค้ากลัวทะเลค่ะ ไม่ใช่ไม่ชอบ
อย่างฉางน้อย  ทะเลไร้คลื่น น่ะ  ใครจะ
เกลียดลงคะ  ไม่เชื่อลองถามพี่มะเมี่ยงดูดิ
.....เนอะ ๆ พี่เมี่ยง อิอิ....

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:42 น. - comment id 1113416

 มืนตรา 
ใจจริง ก็ไม่ได้อยากจะลืมเขา
แต่เขาบอก..ให้ลืมให้หมด
ทำไงได้..

(มาอ่านกลอนไพเราะก่อนนอนค่ะ)
........................................................
อาจจะจริงนะคะ  ที่ใจจริงไม่อยากจะลืม
เพียงแต่เขาและเธอ ต่างรักซึ่งกันและกัน
กับเราเค้าก็บอกว่ารัก  ก็ไม่อยากให้ต้อง
มีใครต้องร้องไห้ไปมากกว่านี้น่ะ  ไหน ๆ
ตัวเราเองก็รู้แล้ว จึงจำต้องทำใจให้ลืมค่ะ
ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า มันแสนยากและเจ็บปวดแค่ไหน
แบบนี้จะนอนหลับมั๊ยเนี่ย.....

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:55 น. - comment id 1113417

 ฉางน้อย 


นึกแล้วเชียว เห็นมาป้วนเปี้ยนแถวนี้
งั้นร้องเพลงไปกับไข่พี่ปรางก่อนนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 00:58 น. - comment id 1113418

 คุณตัวติ๊ด 
โอ๋ ๆ อย่าร้องไห้นะคะ....
ชีวิตก็เช่นนี้น่ะ   เมื่อความรักมีมากกว่า
สองคนขึ้นไป ย่อมต้องมีบางใครที่ต้อง
เป็นผู้เดินจากไปน่ะ  ตอนนี้ก็ได้คำตอบ
แล้วค่ะ แม้จะเจ็บบ้าง แต่เพื่อคนที่เรารัก
ก็ควรยอมนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:01 น. - comment id 1113420

 คุณปาลิน 
ปล่อยให้ทะเลเหงาไปก่อนเถอะค่ะ
แต่คุณปรางทิพย์ อย่าเหงาเลยนะคะ
....................................................
ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ
ความจริงทะเลไม่เคยหลับ และไม่เหงา
เพียงแต่ปรางทิพย์ต่างหากที่เหงา เลย
เหมาว่าทะเลจะเหงา ร้องไห้ไปกับเราน่ะ
หากแต่ทะเลให้ข้อคิดมากมายค่ะ
ขอให้คุณมีแต่ความสุขสมหวังนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:04 น. - comment id 1113421

 คุณแก้วประเสริฐ 
ขอบพระคุณ คุณครูแก้วฯ มากค่ะ
ที่กรุณาแวะมาอ่านบทกลอนของปรางค่ะ
ปรางก็พยายามเขียนสื่อความรู้สึกถ่ายทอด
ออกมาในบทกลอนค่ะ  ช่วงนี้ทั้งงานและ
สุขภาพปราง ไม่เอื้ออำนวยค่ะ ทำให้
เขียนกลอนน้อยลง หากสุขภาพดีขึ้น
คงจะดีกว่าที่เป็นอยู่นะคะ
ขอให้คุณครูแก้วฯ สุขภาพแข็งแรงนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:06 น. - comment id 1113422

 ยาแก้ปวด 
หานไปสักพักเด่วก็มาใหม่
แบบคลื่นกระทบฝั่งมิสิ้นสุด
..............................................
อืม...ความรักก็เป็นเช่นนี้ค่ะ
ช้ำครั้งนี้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไรแล้ว
อิอิ....แต่ไม่ยักจะเข็ดเนาะ
มาค่ะ ดื่มกัน 

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:09 น. - comment id 1113423

 คุณป๋อง สหายปุถุชน 
ขอบคุณค่ะ ที่แวะมาเหงาด้วยกัน
ความจริงบรรยากาศดี ๆ แบบนี้ มันน่า
จะนั่งหรือเดินเคียงบางใครมากกว่าจะ
มานั่งร้องไห้นะคะ
เรื่องของหัวใจเนี่ย มันยากที่จะอธิบายค่ะ
ขอให้คุณมีความสุขกับหัวใจรักนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:12 น. - comment id 1113424

 น้องแอฟ 
จุฟๆ พีสาวสบายดีนะคะ คิดถึงจัง 
เรื่องพี่ปติ ไม่มีไรในกอไผ่จริงๆนะ 
ทุกวันนี้ ปิดประตูใจ ลงกลอน
คล้องกุญแจ  ห้ามใครเปิด
นอกจากวุ้นเส้น กิติกานต์  
กาแฟค่ะ ชงเผื่อ 
....................................................
 ขอบคุณสำหรับกาแฟค่ะ ของพี่ปราง
ไม่เหมือนของบางใครนะคะ ไม่น้ำตาลแต่
เติมนมสดค่ะ แค่นั้น ก็ชื่นใจแล้วค่ะ
อ้าว......คุณปติคะ ว่าไง น้องม่านแก้วเธอ
มาปิดประตูลั่นกุญแจแบบนี้  จะเสดาะกลอน
หรือยอมแพ้คะ 
ขอบคุณสำหรับความคิดถึงนะคะ
พี่ปรางก็คิดถึงน้องแอฟเช่นกันค่ะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:30 น. - comment id 1113425

 คุณพจน์รำพัน 
อรุณสวัสดิ์ครับ

อ่านกลอนแล้วก็นึกถึงกลอนประจำตัว
ทะเลเหมือนกัน เอามาแปปงซะเลย  

~ พจน์รำพันพร่ำเพ้อละเมอหงอย
หลงเลื่อนลอยคอยทะเลเสน่หา
แต่นางนวลผวนผินไม่บินมา
ปรารถนาคาใจให้อับจน

พอไปกันได้นะครับ  
.........................................................
อิอิ...กว่าปรางจะเข้ามาตอบ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ......

พจน์รำพันฝันถึงคะนึงหวน
เจ้านางนวลครวญหาคราสับสน
หลงเสน่ห์เล่ห์ลวงติดบ่วงกล
จึงหมองหม่นทนเหงาเศร้าเดียวดาย

ขอบคุณสำหรับบทกลอนเพราะ ๆ ค่ะ
ขอให้มีความสุขนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:34 น. - comment id 1113427

 ครูกระดาษทราย 




น้องทรายคะ  ขอบคุณสำหรับภาพทะเล
สวยจังค่ะ  อิอิ....มามะมานั่งเหงาด้วยกัน

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ 

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:49 น. - comment id 1113428

 คุณปาง...สีฝุ่น 
สวัสดีครับ..
อ่านแล้วมองเห็นภาพ 
เสมือนหนึ่ง ณ.เบื้องหน้าเลยครับ!..
ชอบครับ บทนี้
ขอร่วมแจมสักบทนะครับ

เคยเขียนไว้นานแล้วครับ..
หากแต่ยังไม่แล้วเสร็จ
ปล่อยปะละเลยไปนานพอควร

คือ.ทะเล.ที่สงบ.สยบนิ่ง
บางสิ่ง..สำแดงสวยด้วยน้ำใส
ทว่าเค้นเร้นคลื่นอยู่ภายใน
ขึ้นม้วนตัว..เมื่อไร..ใครรู้ฤา.....ฯฯ
...................................................
ใต้สงบพบคลื่นสุดฝืนต้าน
ปล่อยเลยผ่านนานไปไฉนหรือ
เมื่อม้วนตัวกลัวภัยเพียงใกล้มือ
โอ้รักหรือคือเล่ห์เสน่ห์ลวง....

อิอิ....โอย...แทบตายค่ะ  คุณเข้าใจวางหมาก
มิน่าแน่ะคำสารภาพของคุณ ถึงได้แค่บทเดียว
ขอบคุณสำหรับคำทักทายนะคะ
คำว่าสบายกับปรางทิพย์น่ะ เดินสวนทางกัน
มานานแล้วค่ะ  ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ถือว่า
ฟ้าท่านปราณีหนักหนาแล้วค่ะ
ขอให้คุณมีความสุขนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:54 น. - comment id 1113429

 เทียนหยด 
นี่แหล่ะคือสาเหตุที่ทำให้อ้อยไม่ชอบทะเล
เอาซะเล้ยย...สบายดีนะคะพี่สาว
.........................................................
น้องอ้อยคะ....
ทะเล ให้ความรู้สึกกับเราหลายอย่างนะคะ
ยามมีความรัก มองทะเล ดวงตะวันลับขอบฟ้า
เห็นภาพซึ้ง ๆ ก็จะจดจำความหวานฉ่ำค่ะ

แต่หากยามอกหัก รักคุด เราก็มานั่งร้องไห้
ทะเลอีกนั่นแหละ  จะช่วยปลอบใจเรา
คลื่นทะเล จะกลบเสียงสะอื้นของเรา
เหมือนกับว่า รับฟังความช้ำของหัวใจเรา
ลองไปนั่งนะคะ แล้วจะรู้ว่าขณะนี้พี่ปราง
รู้สึกเช่นไร 

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 01:57 น. - comment id 1113430

 คุณอารยัน 
ขอบคุณสำหรับคำทักทาย และคำชมค่ะ
ภาพทะเล ถือว่าถ่ายทอดความรู้สึกของ
ปรางทิพย์ค่ะ  ว่าช่วงขณะนั้นเป็นเช่นไร

ส่วนบทกลอนหากเขียนได้เป็นที่ประทับใจ
ขอยกให้ครูกลอนท่านค่ะ  ท่านกรุณาสอน
แนะนำ  สอดแทรกข้อมูลค่ะ

ขอให้คุณสุขอย่าได้สร่างนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 02:04 น. - comment id 1113431

 คุณไหมไทย 
ทะเลเหงาแต่คนมิเคยเหงา
เพราะได้เอาคลื่นทะเลมาเห่กล่อม
มีระบำหมู่ปลามารายล้อม
ตะวันอ้อมภูเขาเร้าสายตา
..................................................

คลื่นทะเลเห่กล่อมถนอมเจ้า
ท่ามขุนเขาเงาไม้ไพรพฤกษา
ธรรมชาติวาดฝันนิรันดร์มา
แม้มัจฉาวารีมีให้ชม......

ขอบคุณค่ะที่พี่สาวแวะมาให้กำลังใจ
พอเห็นชื่อพี่สาว ความหมองมลายไปเลยค่ะ
ทำให้เกิดความอบอุ่นดั่งเช่นบทกลอนค่ะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 02:07 น. - comment id 1113432

 แก้วประภัสสร 
มีโปรแกมกับครอบครัวจะไปเล่นน้ำทะเล
ช่วงสงกรานต์กันค่ะพี่ปราง
พี่สบายดีนะคะ คิดถึงค่ะ
........................................................
เป็นโปรแกรมที่เยี่ยมค่ะ....
แวะซื้ออาหารทะเล ไปย่าง...อืม.....
สงกรานต์ เป็นวันครอบครัว การได้มี
ความสุขกับครอบครัวเช่นนี้ อบอุ่นดีค่ะ
ทะเลหน้าร้อนสวยไปอีกแบบค่ะ...
ทำให้พี่ปรางคิดถึงบ้านมากค่ะ

พี่ปรางก็คิดถึงน้องแบมมากเช่นกันค่ะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 02:10 น. - comment id 1113433

 น้ำตาลหวาน 
ปีนี้ยังไม่ได้เห็นน้ำทะเลเลยค่ะ 
เหงาๆน๊อพี่ปราง ...
.................................................
น้องน้ำตาลจ๋า.....
ยังไม่เห็น ว่างวันไหน ไปเลยนะคะ
อย่าให้วันเวลาล่วงเลยไปค่ะ

เหงาสิคะ  ยิ่งกายใจช้ำเช่นนี้ อย่าให้บอกเลย
ว่าความเหงาของพี่ปรางมีมากเพียงใดนะคะ
มามะ....กอดกันแก้เหงาค่ะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 02:11 น. - comment id 1113434

 คุณมวลภมร 
ขอบคุณที่ที่แวะมา  อิอิ......
แบบท่านน่ะ อบอวลไปด้วยความรัก
ยังจะเหงาอีกหรือคะ....

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 02:20 น. - comment id 1113435

 คุณวิทย์ ศิริ 
หากเป็นทะเลทราย  จะยิ่งเหงาและแห้งแล้ง
หากเป็นพายุทราย  ไม่ยิ่งหย่อนกว่าทะเลคลั่ง
หากเป็นทรายในกำมือ   คงนับเม็ดไม่หมดเลย
แวะมาอ่าน คับผม
เช้าทุกวันทำงาน  หากมีเวลายิ้มให้กับตัวเอง
หน้ากระจกเงา.....คงไม่เหงา
หากทะเลเหงา....น่าเป็นทะเลสงบที่น่ารื่นรมย์?  แวะมาเมนต์คับ
.......................................................

คลื่นทะเลที่โหมพัดเข้ามา  เก็บกวาด
ซากทุกอย่างบนผืนทราย แม้กระทั่ง
ร่องรอยเท้าของคนสองคนที่เดินเหยียบย่ำ
พอพัดซัดเข้ามา  รอยมันก็หายไป ดูราบเรียบ
แต่.........

เวลาที่ปรางมองกระจกตอนเช้า จะเห็น
ผู้หญิงสู้ชีวิตคนหนึ่ง แววตาเศร้า มองกลับมา
ขอบคุณสำหรับเมนท์ดี ๆ ให้ปรางได้คิดนะคะ

ปรางทิพย์

23 มีนาคม 2553 02:23 น. - comment id 1113436

 คุณแจ็คกี้ 
อ้าวมาทะเลแถวหัวหินหรือเปล่าเนี่ย ไม่เห็นแวะ
ทักทายที่ลานเบียร์เลย อิอิอิ
....................................................
นั่นเลย....
ปรางถือว่าเป็นคำชวนแล้วนะคะ
ฝากไว้ก่อนค่ะ  อีกไม่นานเราได้เจอกันค่ะ
แล้วพบกันนะคะ 

แอฟ

23 มีนาคม 2553 07:45 น. - comment id 1113470

สวัสดียามเช้าค่ะพี่ปรางค์คนดี
 ชงให้ใหม่ละกัน นี่สูตรพี่ปรางค์
โอนม โนตาล จำได้ๆ
 นี่แก้วนี้ ดำปี๋ กาแฟกะน้ำร้อน
ไร้สาร เอ๊ะ มะรุสูตรใคร   

เพียงพลิ้ว

23 มีนาคม 2553 10:18 น. - comment id 1113566

อาทิตย์ก่อนโน้นไปทะเลมาค่ะ
ไม่เหงาเลยค่ะ เล่นน้ำจนดำปี๋เลยค่ะ

แกงฯ

23 มีนาคม 2553 14:13 น. - comment id 1113689

พี่ปราง 
...เหงาด้วยคนค่ะ..อิอิ

กวีน้อยเจ้าสำราญครับ

23 มีนาคม 2553 15:02 น. - comment id 1113721

บ้านกระผม ไกลสายตา ต่อทะเล

ไม่อาจคาดคิดหยั่งถึง ว่าทะเลเหงา เป็นจะได๋

หากมอง ทุ่งเหงา เพราะเหล่าทุยหาย อาจเป็นได้ครับ

เฌอมาลย์

23 มีนาคม 2553 16:18 น. - comment id 1113779

มองไม่เหงพี่ปรางอ่ะ

วันนี้เพิ่งเหง งง ตัวเองจริงๆ อิอิ

...

ดังคำตอบปลอบใจไยเฝ้าคอย
แค่เพียงถ้อยลอยลมถมไม่เต็ม

บทนี่โดนใจเลยค่ะ

...
เฌอชอบไปเที่ยวทะเลนะคะ
แต่ไม่ชอบลงเล่นน้ำ
 ชอบนั่งมองไปไกลสุดสายตา
ทอดอารมณ์ คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
ถ้าจะให้ดีต้องมีใครไปด้วยสักคน นั่งพิงไหล่กัน อิอิ
ถ้าไปกับเพื่อนก็ไม่ได้ทอดอารมณ์เลยค่ะ
เมาอย่างเดียว อิอิ

ดอกบัว

23 มีนาคม 2553 18:41 น. - comment id 1113823

สุริยันต์ จันทราทิตย์

23 มีนาคม 2553 21:59 น. - comment id 1113896

งามคำงามคิดงามเขียนครับ

นรศิริ

24 มีนาคม 2553 05:36 น. - comment id 1113955

มองภาพหนึ่งซึ้งในทะเลเหงา
อีกมุมหนึ่งนี้เล่าภูเขาเปลี่ยว
ความห่วงหาเปี่ยมล้นปนคลื่นเกลียว
ขอเศษใจสักเสี้ยวสู่ดงดอย

คือชีวิตสะท้อนคิดสะท้อนฝัน
มุ่งตะวันแต่ไกลเกินคว้าสอย
วันพรุ่งหวังนั้นไกลเกินจักคอย
หากหัวใจคนดอยก็คอยรอ


อรุณสวัสดิ์ค่ะน้องปราง  แหะๆพึ่งออกจากสมาธิยังงงๆอยู่  เลยเขียนเรื่อยเปื่อย     

น้องปรางสบายดีนะคะ  ไม่ได้เข้ามาซะนาน

ปรางทิพย์

28 มีนาคม 2553 21:00 น. - comment id 1115835

 น้องแอฟ 
กว่าพี่ปรางจะมารับกาแฟที่น้องแอฟชงให้
ก็ล่วงไปเป็นอาทิตย์เลยค่ะ   ช่วงนี้งานรุม
ครูท่านคงดีใจนะคะที่น้องแอฟยังจำได้
ว่าท่านชอบกาแฟไร้สาร 

ปรางทิพย์

28 มีนาคม 2553 21:04 น. - comment id 1115841

 คุณเพียงพลิ้ว 
อาทิตย์ก่อนโน้นไปทะเลมาค่ะ
ไม่เหงาเลยค่ะ เล่นน้ำจนดำปี๋เลยค่ะ
...................................................
หากไปเล่นน้ำกับเพื่อน หรือครอบครัว
ก็สนุกค่ะ พูดถึงน้ำทะเลแล้ว ปีก่อนไป
เล่นสกู๊ดเตอร์  นอกจากตัวดำปี๋แล้ว
ปวดต้นแขนไปหมดเลย  ตอนเล่นน่ะ
สนุกมาก แต่กว่าจะขับรถถึงบ้าน อิอิ....
ระบมเลยค่ะ ขอบคุณที่แวะมานะคะ

ปรางทิพย์

28 มีนาคม 2553 21:06 น. - comment id 1115844

 แกงเขียวหวาน 
ยามอยู่คนเดียวเงียบ ๆ ก็เหงาค่ะ
แต่พอได้พบปะพี่ ๆ น้อง ๆ ที่บ้านกลอน
ได้คลายเหงาไปบ้างแล้ว  ว่าแต่น้องแกงฯ
อย่าเหงาเลยนะคะ  มันเจ็บปวดค่ะ

ปรางทิพย์

28 มีนาคม 2553 21:10 น. - comment id 1115850

 น้อยกวีน้อยฯ 
บ้านกระผม ไกลสายตา ต่อทะเล
ไม่อาจคาดคิดหยั่งถึง ว่าทะเลเหงา เป็นจะได๋
หากมอง ทุ่งเหงา เพราะเหล่าทุยหาย อาจเป็นได้ครับ
..........................................................
น้องกวีน้อยฯ คะ  เหงาแบบมีแต่ทุ่งนา
เวิ้งว้างนั่นน่ะ  มันหดหู่  ท้องทุ่งควรคู่กับ
เจ้าทุยค่ะ  บรรยากาศเช่นนั้นหาได้ยาก
เต็มที  สมัยพี่ปรางเด็ก ๆ เคยตามคุณแม่
ไปเยี่ยมญาติ แถว ๆ ซอยปัญจมิตร แถว
นั้นยังเป็นทุ่งนา  นึกแล้วก็สะท้อนใจค่ะ

ปรางทิพย์

28 มีนาคม 2553 21:32 น. - comment id 1115865

 เฌอมาลย์ 
มองไม่เหงพี่ปรางอ่ะ
วันนี้เพิ่งเหง งง ตัวเองจริงๆ อิอิ
...
ดังคำตอบปลอบใจไยเฝ้าคอย
แค่เพียงถ้อยลอยลมถมไม่เต็ม
บทนี่โดนใจเลยค่ะ

...เฌอชอบไปเที่ยวทะเลนะคะ
แต่ไม่ชอบลงเล่นน้ำ
ชอบนั่งมองไปไกลสุดสายตา
ทอดอารมณ์ คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
ถ้าจะให้ดีต้องมีใครไปด้วยสักคน นั่งพิงไหล่กัน อิอิ
ถ้าไปกับเพื่อนก็ไม่ได้ทอดอารมณ์เลยค่ะ
เมาอย่างเดียว อิอิ
.......................................................
น้องเฌอจ๋า
การได้ไปทะเลแล้วนั่งมองไปไกลสุด
สายตา  ลมทะเลพัดโชย  มองพระอาทิตย์
จมลงสู่ท้องทะเล  แสงสีทองที่ทาบทับ
กับน้ำทะเล  หากไปกับบางใคร ที่เรารัก
ภาพนั้นก็งดงามค่ะ
แต่....หากอยู่คนเดียว  แล้วคิดถึงบางใคร
ที่ขณะเดียวกัน เค้านั่งมองภาพเดียวกัน
แต่กับคนอื่น ดิ...อิอิ...น้ำตามันไหลค่ะ
แบบนี้ เมาอย่างเดียวกับน้องเฌอ......
ท่าจะดีกว่านะคะ 

ปรางทิพย์

3 เมษายน 2553 16:38 น. - comment id 1118237

 ดอกบัว 
ขอบคุณค่ะ ที่น้องดอกบัว แวะมาให้
กำลังใจพี่ปราง  ทุกคอมเมนท์ พี่ปราง
ถือว่าเป็นแรงใจให้พี่ปราง ต่อสู้ และ
หายเหน็ดเหนื่อยค่ะ 

ปรางทิพย์

3 เมษายน 2553 16:47 น. - comment id 1118285

 คุณสุริยันต์ 
ขอบคุณที่แวะมาอ่านบทกลอนค่ะ
ก็พยายาม  พัฒนาการเขียนไปเรื่อย ๆ ค่ะ
บางครั้งทราบดีนะคะ ว่าจินตนาการของ
ผู้เขียนอาจจะยากสักนิด  ที่ต้องสื่อให้
เห็นภาพน่ะ
สุขสดใสนะคะ

ปรางทิพย์

3 เมษายน 2553 17:07 น. - comment id 1118298

  คุณนรศิริ 
มองภาพหนึ่งซึ้งในทะเลเหงา
อีกมุมหนึ่งนี้เล่าภูเขาเปลี่ยว
ความห่วงหาเปี่ยมล้นปนคลื่นเกลียว
ขอเศษใจสักเสี้ยวสู่ดงดอย

คือชีวิตสะท้อนคิดสะท้อนฝัน
มุ่งตะวันแต่ไกลเกินคว้าสอย
วันพรุ่งหวังนั้นไกลเกินจักคอย
หากหัวใจคนดอยก็คอยรอ


อรุณสวัสดิ์ค่ะน้องปราง  แหะๆพึ่งออกจากสมาธิยังงงๆอยู่  เลยเขียนเรื่อยเปื่อย     

น้องปรางสบายดีนะคะ  ไม่ได้เข้ามาซะนาน
..........................................................
ภาพที่เห็นเช่นคลื่นพัดกลืนหาย
ทิ้งกรวดทรายชายหาดสาดจนท้อ
ดั่งชีวิตคิดฝันเพียงมั่นพอ
โอ้ใจหนอรอคอยฤาน้อยไป

รอวันรุ่งพรุ่งนี้ยังมีหวัง
ลืมความหลังฝังกลบพบสดใส
หยุดไขว่คว้าหารักมิภักดิ์ใคร
แม้เศษใจไร้เขาเกินเฝ้าคอย

ขอบพระคุณค่ะ ที่พี่สาว กรุณาฝากบทกลอน
ให้ข้อคิดกับปรางอยู่เสมอ ๆ ปรางเองก็
งานรุมเช่นกันค่ะ  ทั้งสุขภาพกายสุขภาพใจ
อ่วมเลยค่ะ  พี่สาวดูแลสุขภาพนะคะ