บ่ายแห่งความคิดคำนึงถึง ในห้วงหนึ่งระหว่างฝนหล่นรินร่วง หน้าหนังสือกาลเวลาถูกถามทวง ให้แง้มห้วงความทรงจำจากห้องใจ หน้ากระดาษเก่า ๆ ชวนเหงานั่น ฉันวาดเธอเป็นแสงจันทร์สุกสดใส ฉันเป็นคนเดินทางไกลแสนไกล คอยส่งยิ้มละไมให้จันทร์นวล ตรงข้างหมอน, ข้างแก้วกาแฟกรุ่น ริมหน้าต่าง, บนเบาะอุ่น, ระเบียง, ล้วน เป็นที่ที่ความทรงจำได้ทบทวน ถึงกลิ่นไออันอบอวลอดีตเรา บ่ายแห่งความคิดคำนึงถึง เสียงสดใสยังตราตรึง+ยิ้มเหงาเหงา ฉันเปิดอ่านนิยายนั้นอย่างแผ่วเบา ยิ้มพริ้มเพรายังแนบเนาในห้วงใจ
26 สิงหาคม 2553 16:32 น. - comment id 1153112
นิยายบางเรื่องหยิบมาอ่านไม่เคยเบื่อเลยครับ

26 สิงหาคม 2553 16:33 น. - comment id 1153113

26 สิงหาคม 2553 18:26 น. - comment id 1153135
มีนิยายเล่มหนึ่งนึกถึง...เจ็บปวดทุกครั้ง นิยายเล่มนั้น...นิยายชีวิตฉันเอง

26 สิงหาคม 2553 18:47 น. - comment id 1153137
กานต์
ขอบคุณที่แวะมานะคับ ขอบคุณสำหรับดอกไม้และรอยยิ้มพิมพ์ ขอกลอนซักบทสิ
![]()
![]()
ยาแก้ปวด
ขอบคุณสำหรับ ดอกไม้ รอยยิ้ม แล้วก็กาแฟนะคับ ผมมีเรื่องอยากขอร้องซักเรื่องนึงครับ จริงจังนะ แบ่งยาแก้ปวดให้คุณปราณซักกระปุกหน่อยสิครับ ช่วยเหลือกันคนบ้านกลอนไทย
![]()
![]()
ปราณ
คุณปราณครับ ถ้านิยายทำให้เจ็บปวด ขอยาพี่ยาแก้ปวดเลยครับ เผื่อบรรเทา
ผมแซวเล่นนะคับ
ความเจ็บปวดทำให้รู้ว่าเรายังมีชีวิตอยู่ คนไม่มีชีวิตกะคนเป็นอัมพาต เค้าไม่มีความรู้สึกแบบนี้นะครับ วันหนึ่งผ่านไป ได้รู้ว่าเรายังมีลมหายใจอยู่ แสดงว่าเรายังมีโอกาสทำความดี อย่าช้าที่จะทำมันนะครับ เพราะเราไม่รู้ว่าวันไหน ความเจ็บปวดจะไม่อยู่กับเรา
![]()

26 สิงหาคม 2553 20:14 น. - comment id 1153147
บ่ายวันนี้แสนเศร้าเหงาอ้างว้าง ความทรงจำบางอย่างมิจางหาย ริมหน้าต่างข้างม่านอ่านนิยาย เก้าอี้หวายตัวเก่าไร้เงาเธอ

26 สิงหาคม 2553 20:29 น. - comment id 1153148
สวัสดีค่ะหายไปนานเลยนะคะ
น้องหนูสน ก็หายไปค่ะ....คิดตึ๋ง...นิ

26 สิงหาคม 2553 21:59 น. - comment id 1153156
ข้างหน้าต่าง....ตอนบ่ายแก่แก่ อาการร่อแร่..ไม่อยากนึกถึง มีน้ำ..มีฟ้า..และห้วงคำนึง และใจดวงหนึ่ง..ที่คิดถึงเธอ....Hello ..... nig..... ซำบายดี บ่ คะ.. อากาศร้อนๆ อย่าลืมดื่มน้ำเยอะๆนะ (น้ำเปล่านะ อย่ามี ดีกรีล่ะ...) คิดถึงนะคะ...
แซมน่ะ

27 สิงหาคม 2553 07:21 น. - comment id 1153174
อรุณสวัสดิ์ค่ะ.....

27 สิงหาคม 2553 08:30 น. - comment id 1153194
ลุ่มแม่น้ำน้อย
เก้าอี้หวายตัวเก่าใต้เงาไม้ ริมหน้าต่างยังจำได้อยู่เสมอ ความทรงจำแม้เลือนบ้างยังมีเธอ บ่ายวันนี้ถึงไม่เจอก็ห่วงใย ขอบคุณกลอนเศร้า ๆ นะครับ
![]()
![]()
กลอนกระถาง
สวัสดีครับ คุณกลอนกระถาง ไม่หายไปไหนนานหรอกครับ บ้านหลังนี้ผมสัญญากะเพื่อนผมคนหนึ่งว่าจะมาเยี่ยมเสมอ คุณหนูสน ได้ยิว่ามีคน กิดตึ้ง รับทราบโตย
ขอบคุณที่แวะมานะครับ ขอบคุณสำหรับรอยยิ้ม
![]()
![]()
คุณแซม
และใจดวงหนึ่ง ที่คิดถึงกัน มีน้ำใจนั้น มอบให้เสมอ อาการร่อแร่ ความร้อนทำเบลอ ข้างหน้าต่างเธอ แปะคำขอบคุณ
สายัณห์สวัสดิ์ครับ คุณแซม ขน้อยซำบายดีเจ้า แซมหล่ะ ซำบายดีหวา? ขอบคุณที่เป็นห่วง ขอบคุณที่คิดถึงนะคับ
![]()
![]()
คุณครูกระดาษทราย
อรุณสวัสดิ์ครับ
ขอบคุณภาพสวย ๆ นะครับ พักผ่อนบ้างนะคับคุณครูฯ
![]()

27 สิงหาคม 2553 12:51 น. - comment id 1153222
นิยายเล่มนั้นขอยืมอ่านบ้างจิ

27 สิงหาคม 2553 13:51 น. - comment id 1153245
ก้าวที่...กล้า
นิยายเล่มนี้
เอาไปอ่านได้เลยคับ
![]()
![]()

31 สิงหาคม 2553 21:49 น. - comment id 1153937
เขียนดี ชอบๆ

1 กันยายน 2553 05:51 น. - comment id 1153963
ขอบคุณพี่หมอกจาง ที่แวะมาเยี่ยมบ้านหลังนี้ นะครับ ขอบคุณเรื่องสั้นของพี่ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เขียนกลอนบทนี้ ขอบคุณมากมาย![]()

8 กันยายน 2553 14:21 น. - comment id 1155033
อ่านแล้วอยากกลับไปหาแฟนเก่า

9 กันยายน 2553 14:31 น. - comment id 1155179
คุณPop
ต้องขอบคุณพี่หมอกจาง เจ้าของเรื่องสั้น ที่ผมไปเอามาเป็นแนว จากร้อยแก้ว เป็นร้อยกรอง นะครับ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมบ้านหลังนี้นะครับ
![]()
