แรกยามเรารักใครใจจดจ่อ
เฝ้าพะนอคลอเคล้าเอาใจใส่
ทุ่มเทหมดไม่มีเหลือเผื่อให้ใคร
หวังเพียงได้เด็ดดมชมชื่นนาง
ฝันสลายกลายกลับลับลาล่วง
เพราะโดนลวงหลอกหลอนตอนใกล้สาง
เมือนดังนกน้อยบินสิ้นหนทาง
รักจืดจางจบลงคงโรยรา
ชอกช้ำนักรักไม่เป็นเช่นที่หวัง
พอผิดพลั้งพลาดไปใครรักษา
หรือสวรรค์สรรค์สร้างทางชะตา
จึงนำพาพิษรักปักใจเรา...