ค่ำคืนนี้มีเพียงสายลมแผ่ว
บางเบาร้างแล้ว... ใจไหว
ราตรีนี้มืดมิดสักเพียงใด
ก็ยังมีแสงดาวโลมไล้ตลอดมา
มีเพียงฉันคนนี้
นั่งตากน้ำค้างกลางราตรีที่......เหว่ว้า
วับไหวในหัวใจแสนทรมาน
เหมือนการรอคอยที่ไร้ค่าความหมาย
วางหัวใจไว้กับความว่างเปล่า
ความปวดร้าวเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้
ยังคงเฝ้ารอดวงดาวอีกดวงที่ปลายฟ้าไกล
คอยว่าเมื่อไหร่จะกลับมาซับน้ำตาร่ำให้...................ยามราตรี