ปิ่นกวีศรีอักษรสุนทรภู่
สถิตอยู่ ณ เมืองแกลงแห่งสยาม
เกียรติปรากฏจรดเหนือใต้ให้ลือนาม
ทั่วเขตคามยามนี้ซ้องร้องสดุดี
แต่งคำกลอนสอนหญิงช่างพริ้งเพราะ
ทั้งเสนาะเหมาะสมอมรมเหล่าอิตถี
นิราศร้างห่างนวลน้องหมองฤดี
อภัยมณีศรีสุวรรณนางมัจฉา
จะหาคำอันล้ำค่าที่ว่าหวาน
หรือเทียมทานท่านไซร้มิได้หนา
อันอ้อนตาลหวานลิ้นสิ้นรสนา
ยังด้อยค่ากว่าคำศิลป์ปิ่นกลกลอน
จะหาอื่นหมื่นแสนแคว้นเขตนี้
มาแทนที่กวีกล้าคราครั้งก่อน
เสาวรสจนีย์กี่คำซึ้งถึงบังอร
พระศรีสุนทรวอนพร่ำล้วนคำคม
ลาลับแล้วแก้วกรองกานท์งานเพริดแพร้ว
เหลือเพียงแนวแพรววาบหวานงานสวยสม
วรรณคดีมีมากมายให้ชื่นชม
เพื่อรื่นรมย์ตรมนิราศปราศหนีไป
ขอวิญญาณอาจารย์ภู่สู่สวรรค์
เสพสุขพลันสราญรื่นชื่นสดใส
พี่อัปสรฟ้อนรำร่ายมากมายไซร้
สถิตในไตรตึงส์ซึ่งพิมานฯ
26 มิถุนายน 2545 16:32 น. - comment id 57793
^___^

27 มิถุนายน 2545 08:42 น. - comment id 57879
(O^_____^O)

28 มิถุนายน 2545 22:28 น. - comment id 58120
(o^____^o)

30 มิถุนายน 2545 20:56 น. - comment id 58265
( ๐ ______________________ ๐ )

7 กรกฎาคม 2545 18:36 น. - comment id 59398
ยิ้มกันจังน๊ากิ้วๆๆ
