ม้าก้านกล้วย
เหมือนหว่านกล้าลงบนทางราดยางร้อน
เมล็ดพันธุ์อันอ่อนคงบอบช้ำ
เหมือนหว่านแหหาปลาบนผาถ้ำ
ปลาคงดำผุดว่ายไปไกลลับ
ก็คงเหมือนพยายามจะถามเธอ
ให้เลิกเพ้อถึงคนไกลที่ไม่กลับ
เขาตัดรอนสัมพันธ์ไปไม่ซึมซับ
ยังมิปรับแปรใจให้ลืมเลือน
จะร้องครวญหดหู่อยู่ทำไม
ยังตัดใจไม่ได้ใช่ไหมเพื่อน
นั่งโหยหาภาวนามาแรมเดือน
อยากจะเตือนเอาไว้ให้ได้คิด
เธอกับเขาเหมือนสองเส้นขนาน
ยากจะสานยากจะต่อก่อให้ติด
เพราะต่างแตกต่างไปต่างใจคิด
ใช้ชีวิตผิดกันปานฟ้าดิน
แต่คำเตือนเหมือนฝนทั่งให้เป็นเข็ม
จะเลาะเล็มปลอบโยนกลับโดนหมิ่น
ฉวยโอกาสตอนใจสลายสิ้น
มาหวังกินคะแนนนำกับคำคม
โตพอแล้วไม่เชื่อใจใครอีกแล้ว
ยังจะแน่วแ