มอบกลอนนี้ให้เเด่ครูผู้ปลูกฝัง เสียชีพยังคงสร้างอนุสรณ์ เป็นสถานความดีนิรันดร ร้อยบทกลอนให้ชาวไทยไว้ชื่นชม
9 สิงหาคม 2551 21:03 น. - comment id 884422
ฝึกเขียนบ่อยนะคะ..แว่นแว่น..

9 สิงหาคม 2551 23:10 น. - comment id 884460
ชีวิตวัยเรียน ความสนุกสนาน และความเป็นเด็กที่จากเราไป แต่ในใจเรารู้ดีว่า ช่วงเวลาเหล่านี้จะต้องจารึกอยู่ในจิตใจเราเสมอ....แด่คุณครูด้วยดวงใจ

10 สิงหาคม 2551 07:42 น. - comment id 884508
แวะมาทักทายครับ คุณครูน่ารักทุกคน (มีครูพิมเป็นต้นครับ
)

11 สิงหาคม 2551 19:11 น. - comment id 884865
กลอนบทบทนี้มอบแด่ครูผู้ยอดหญิ'
รวมทุกสิ่งที่แม่หวังสมหมาย
อีกพละ สุขะทั้งใจกาย
สุขสบายทั้งชีวันกัลปาฯ
ครูนั้นสอนให้พวกเราผูกพันรัก
อีกรู้จักนานานับหมื่นแสน
น้ำใจครูมีไว้ไม่อยู่แน่แน่
เพราะว่าแม่คนที่สองคือครูเรา





