มวลดอกไม้ รายเรียง

อินทรีน้อย

มวลดอกไม้ที่เรียงรายอยู่ตรงหน้า
ช่างสีสันงามตาตรึงใจยิ่ง
จึงภู่ผึ้งหลายหลากมักแอบอิง
สามัญชายชอบฝากหญิงสิสมควร
อีกริ้วลายรุ้งริ้วที่ลอยล่อง
บนฟายฟองน้ำสบู่ดูชวนสรวล
ยามพลิ้วลอยลมลู่อย่างนิ่มนวล
ช่างเชื้อชวนจับต้องเล่นฟองน้ำ
เด็กหญิงน้อยบรรจงเป่าฟองสบู่
เพ่งพิจดูมวลหมู่ไม้คล้ายขำขำ
แต่ในอกสะทกสะท้อนเป็นประจำ
จิตจมดิ่งสู่เถื่อนถ้ำสีทองทา
เห็นความเหมือนในแตกต่างอย่างวางว่าง
วันวัยคล้ายช่อกลีบบางมวลบุบผา
คลับคล้ายฟายฟองสบู่ดูชื่นตา
เพียงผ่านหนึ่งช่วงเวลาก็ร่วงลับ
จะดีใจเสียใจในวัน..ผ่าน
ทุกอย่างล่วงตามกาลเกินหยิบจับ
อกสะท้อนมิอาจไม่ยอมรับ
เหมือนพลุงามระยิบระยับยังลับลา
เหลือไว้เพียงความคิดคำนึงถึง
ที่ตราตรึงอยู่ในห้วงสิเหน่หา 
เป็นความรักความอบอุ่นกรุ่นอุรา
เป็นยาใจยามอ่อนล้าไม่สิ้นแรง
เพราะยังต้องมีชีวิตแม้นิดน้อย
มิอาจปล่อยวันเวลาให้ล้าแล้ง
ทราบแล้วว่าทุก ๆ อย่างล้วนเปลี่ยนแปลง
ปลุกปลอบใจท้อให้แกร่งก่อนกร่อนกรวง
ให้ชีวิตได้งดงามแม้เพียงครู่
ก่อนจะถึงฤดูดอกไม้ร่วง
ให้ชั่วคราวประทับใจใจทั้งดวง
ถึงคราวร่วงก็ให้ร่วงอย่างภาคภูมิ.