อันชีวิต คิดเล่น ก็เห็นคล้าย
กลอนทั้งหลาย หมื่นพัน ที่สรรค์สร้าง
หยิบปากกา เขียนตอนต้น ต่อตอนกลาง
เสร็จแล้ววาง ปากกาลง ตรงตอนท้าย....!!!
12 ตุลาคม 2546 16:45 น. - comment id 173931
ครับคงใช่แหละ

12 ตุลาคม 2546 18:53 น. - comment id 173951
ขอบคุณพรระวี.....ชื่อดีจัง......พรจากฟ้าเชียวนา....

12 ตุลาคม 2546 19:32 น. - comment id 173959
..ลึกซึ้ง.. กับ..ความหมาย..
..บทกลอนให้ ..ในแง่คิด..
ปากกา.. คือลิขิต...
..ชีวิต .คล้าย.. ตามร่ายกลอน..
...
แว๊ปป... ไปเซ็นฯ...
เห็นยืนเด่น ..บนเวที..
ใส่สีขาว ..ยีนส์ซีด...
............

12 ตุลาคม 2546 21:45 น. - comment id 173991
อืม. . . .ใช่ค่ะใช่ ^^

12 ตุลาคม 2546 23:03 น. - comment id 174011
*** ถึงจะเป็นแมวน้อย...แต่ก็มองชีวิตอย่างเสือโคร่งเลยล่ะนี่... ขอบคุณด้วยใจจริงจ้ะแมวน้อย **** *** ขอบคุณอาเรนสำหรับกลอนที่โพสด้วยหัวใจ......โพสแล้วก็ชะแว็บไปเซ็นฯ... คนนี้มีทั้งความสุขใส่ตนเอง...และน้ำใจใส่ผู้อื่น...!! ***

12 ตุลาคม 2546 23:15 น. - comment id 174015
ใช่เลยกับนาทีนี้ที่ใกล้วางปากกาลงและเทเลือดรักนี้ที่ละมุนมากไปออกไปจากจิตวิญญาณนี้ กลับมาสู่ชีวีที่..เลิกฝันดับฝัน รักและรัก

13 ตุลาคม 2546 14:43 น. - comment id 174112
โห...ท่านพุดพัดชาจะวางปากกาได้ไง....เขียนให้คนอ่านกันเพลินๆได้ทั้งสาระและบันเทิงมาโดยตลอด..... น้ำผึ้งป่านี่สิ....ปากกาหมึกจะหมด...ต้องสะบัดๆๆๆ...จึงจะเขียนออกน่ะ.... ขอบคุณที่มาให้ความรัก...ขอให้ความรักตอบแทนเช่นเดียวกัน...

13 ตุลาคม 2546 21:58 น. - comment id 174153
อยากมากวนจัง...
แอบฟัง ..ใครกรน..คร่อกฟี้.. !!
โห้ยย.. อาเรน..แอบย่อง.แบบผี...
..ดึงผ้าห่ม..ทันที..ไม่กลัวถูกตี เอิงเอยย..
...ซาแว๊ปปป...
