keekie
ละอองฝน...
ปลิวว่อนระคนปนน้ำตา ...
ที่รินไหลอาบแก้ม คือ น้ำจากฟากฟ้า ...
หรือหลั่งมาจากอุรา ... จากหัวใจ ...
เสียงฝน...
ดังระคนปนเสียงสะอื้นไห้ ...
เป็นเสียงร้องคร่ำครวญจากหัวใจ ...
หรือเทวดาท่านใดให้มา ...
ขอร้อง ...
ตะโกนก้องห้องห้วงแห่งเวหา ...
ได้โปรดเถิดท่านเทวดา ...
สั่งฝนลาฟ้าให้ที...
ปวดใจ...
ความเจ็บปวดหลั่งไหลจากไหนนี่?
ดั่งถาโถมทับถมจมทวี...
เจ็บปวดนี้...มาพร้อม...ฝน...หรือไร?
หัวใจเย็นเยียบเฉียบหนาว...
เหน็บร้าวราว จะขาดรอน...
ฝนจ๋า...อยากขอวอน
อย่าเพิ่งจร จากลา...
ฝนเจ้าตกต้องกมล...
รินหลั่งล้นท่วมอุรา...
แม้แทบสิ้นชีวา...
ย
1073
8
0
หน้าส่วนตัว
