ละอองน้ำ
หนึ่งสายสิญจน์อันเล็กบาง
พันร่างหนึ่งร่างเอาไว้
กายเปล่าเร้าเล่นเช่นไร
สงบนิ่งสงบใจ...ไม่สนเลย
แต่สายหนึ่งซึ่งซ่อนมาก่อนหน้า
พันใจเนิ่นมากว่าอ้างเอ่ย
จะทิ้งร่างร้างเร้นอย่างเช่นเคย
ไม่ละเลยหรือตัดห่วงจนล่วงกัน
กระหวัดสายใยบางที่สร้างไว้
รอบข้อมือด้วยใจที่ตั้งมั่น
จะกี่กาลผ่านพ้นจนกัปป์กัลป์
ก็จะดั้นจะด้นจนค้นเจอ...
แม้ใจเธอดับรู้ไปเนิ่นแล้ว
มีเหตุแคล้วเหตุคลาดพลาดเสมอ
จะกี่กรรมทับถมจมเกินเจอ
จะให้เธอรู้เห็นที่เป็นมา...
แม้ฉันไหลจมร่วงในดวงจิต
ไม่อาจคิดอาจไขใดเกินหน้า
ดับอารมณ์จมใจใน...น้ำตา
ขอเธอรับรู้ว่า...ที่ผ่านมา...
...เราต่างเป็นใคร...