ใบคาน
แล้วดอกไม้ ดอกนั้น พลันร่วงหล่น
สู่สากล สามัญ อันอัตถา
ซากสลาย กลายดิน สิ้นเวลา
แล้วคุณค่าชูช่อ ก็จบลง
เพื่อนดอกไม้ บางดอก มิบอกได้
เป็นมาลัย ในแจกัน อันสูงส่ง
หรือเป็นแค่ ดอกหญ้า ประดาดง
ให้คนพง เด็ดเล่น ไม่เว้นวัน
เพียงรูปลักษณ์ จักด้อย ด้วยดินเดิม
มิอาจเติม เสริมแต่ง ให้แบ่งสรรค์
เมื่อรูปด้อย ด้อยดั่ง ให้ชังกัน
มิอาจผัน รูปได้ ด้วยใดใด
แม้นรูปลักษณ์ ดอกไม้ คล้ายรูปรัก
ผูกสมัคร คงมั่น มิหวั่นไหว
มิอาจแปร เปลี่ยนได้ ละอายใจ
คงจะไร้ คนช้ำ เปื้อนน้ำตา
----------------------------------
แล้วดอกรักดอกนั้น พลันร่วงหล่น
คนอีกคน สานต่อ ยังพอว่า
รักบางดอก เปลี่ยนรูป จู
1475
6
0
หน้าส่วนตัว
