กอบสายลมขมขื่นในคืนหนาว ห่มเดือนดาวตากฟ้าราตรีฝัน ร่ายเรียงถ้อยปรัชญามารำพัน กล่อมคืนวันเลยล่วง ณ ห้วงใจ เก็บเรื่องราวร้าวหม่นของคนทุกข์ แอบซ่อนซุกกับความจริงอันยิ่งใหญ่ มองหาความแคบกว้างโลกอย่างไร กลับมองเห็นความเป็นไปแห่งชีวิต พิสุทธิ์ทรามตามวาดปรารถนา ในมรรคาดิบเถื่อนแลเบือนบิด ดังเข้าใจโลกงามโดยความคิด วาดวิจิตรอลังการผ่านมายา กอบสายลมขมขื่นในคืนหนาว เก็บเรื่องราวคิดวาดปรารถนา ซุกความจริงเอาไว้ในชีวา แล้วเฝ้ามองกาลเวลาไปวันวัน -------------------------- ลานเทวา
1706
5
0
หน้าส่วนตัว
