๑. ยามบุญมากาไก่กลายเป็นหงส์
ครั้นบุญหลงหงส์เป็นกาน่าฉงน
พอบุญสูงหมูหมากลายเป็นคน
ครั้นอับจนคนเป็นหมาน่าอัศจรรย์.
****
๒. มานึกถึงความตายสบายนัก
มันหักรัก หักหลง ในสงสาร
บรรเทามืดโมหันต์อันธการ
จิตฟุ้งซ่านพลันพบสงบลง.
*****