ให้หายห่างจากใจจนลืมเศร้า ลบลืมเลือนจากใจเขา...ที่สร้างรอยแผล ลืมความช้ำจากใจเรา...ที่เขารังแก ลืมรักไม่แท้จากใจเขา..ที่เฝ้ารังควาน ลืมไม่ได้กับใจหนึ่งที่เคยใกล้ ลบไม่ไหวกับใจหนึ่ง...ซึ่งเคยหวาน ทิ้งไม่หมดกับใจหนึ่ง.ที่รักมานาน ร้าวรานกับใจหนึ่งนี้...ที่คอยเผาใจ หลบไปเหงาสักทีคงลืมเศร้า ลืมรักเราสักที..จะทำได้ใหม ทิ้งมันไป สักทีได้ใหม.....หัวใจ เลิกห่วงใยสักทีได้ใหม..ใจจะได้ ............ไม่ทรมาน..................