\"เพชรสังคีต\" อ.โอภาส
"แค้น"(พิโรธวาทัง)
...อย่ามาหลงอาลัยเสียให้ยาก
มาจำจากเมื่อยามจิตพิสมัย
นึกถึงกรรมครั้งก่อนนึกย้อนไป
ดูเป็นไรใครทำช้ำระกำทรวง
พิโธ่เอ๋ยเธอนั้นมันสองหน้า
เจรจามีลูกไม้หลุดไหลร่วง
ทำบาปพี่หนักหนาสุดาดวง
อย่าห่วงหวงล้วงล่อแล้วยอชม
บุราณว่าใจลึกหากนึกหยั่ง
เหลือกำลังร้อยโยชน์ที่โฉดถม
แม้นเทียบได้ถึงในใจโสมม
พอรู้ตัวตกเหวจมระทมใจ
ให้จำไว้ร้อยอย่างช่างทำพี่
ให้เจ้าหนีอย่างที่จะหนีได้
ให้เวรกรรมสาปผลาญรานบรรลัย
ให้ชาตินี้เจ้าได้ชดใช้กรรม
หากเจ้าเป็นเนื้อย่างวางตรงหน้า
พี่จะให้สุนัขาได้กินหนำ
หรือเจ้าเป็นมโนราห์มาร่ายรำ
พ่อพรานบุญจงมาปล้ำให้ช้ำพลัน
แม้นเกิดในใต้ห้วงมหร
1070
0
0
หน้าส่วนตัว
